I SA/Lu 35/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 1137/01 ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 rok postanawia: odrzucić skargę. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w L. wyrokiem z 8 maja 2002 r., sygn. akt I SA/Lu 1137/01 oddalił skargę J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 rok. Pismem z 3 stycznia 2018 r. J. A. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 1137/01 i "o stwierdzenie nieważności decyzji SKO [...] z dnia [...]". Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał dwa wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 13/15 (Dz. U z 2017 r. poz. 2372) i z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 48/15 (Dz. U. z 2017 r. poz. 2432). Postanowieniem z 15 stycznia 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie odtworzenia akt i odtworzył ww. wyrok z 8 maja 2002 r. poprzez dołączenie jego odpisu do akt niniejszej sprawy (z zasobów Wydziału Informacji Sadowej tut. Sądu) a także poprzez dołączenie urzędowych odpisów wszystkich dostępnych w tut. Sądzie repertoriów w zakresie informacji w sprawie I SA/Lu 1137/01. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Stosownie natomiast do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci (...). W doktrynie jednomyślnie przyjmuje się, że wskazany w ww. przepisie 5-letni termin, liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia, do złożenia wniosku jest terminem prekluzyjnym (materialnym). Terminu tego nie można zatem przywrócić nawet w przypadku, gdy podstawa wznowienia zaistniała dopiero po jego upływie, np. dopiero wówczas zapadł prawomocny wyrok skazujący za popełnienie przestępstwa, czy jak w sprawie niniejszej - został wydany wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Wskazany w art. 278 p.p.s.a. 5-letni termin wyznacza zatem w sposób ostateczny granice czasowe dopuszczalności złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego, z wyjątkiem sytuacji gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Skarga złożona po upływie tego terminu, z powołanym wyżej wyjątkiem, podlega odrzuceniu, nawet jeśli została wniesiona z zachowaniem terminów procesowych wskazanych w art. 272 § 2 lub art. 277 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz B. Dauter, A.Kabat, M Niezgódka-Medek Warszawa 2016 s. 1189, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska Warszawa 2012 s. 1159, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz J.P. Tarno, Komentarz do art. 278, LEX). W rozpoznawanej sprawie skarżący J. A. żąda wznowienia postepowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z 8 maja 2002 r., powołując się na przesłankę z art. 272 § 1 p.p.s.a. (Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie). W tej sytuacji zastosowanie znajduje wskazany w art. 278 p.p.s.a. 5-letni termin ograniczający możliwość skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Termin ten upłynął w 2007 r., z uwagi na treść, obowiązującego w dacie wydania orzeczenia w sprawie I SA/Lu 1137/01, art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74 poz. 368 ze zm.), w świetle którego orzeczenia sądu są prawomocne, z wyjątkami nie mającymi znaczenia w niniejszej sprawie. Wobec tak sformułowanej podstawy wznowienia, nie znajdują zastosowania wyjątki, o których mowa w końcowej części art. 278 p.p.s.a., pozwalające na wznowienie postępowania nawet po upływie terminu 5-letniego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.