I SA/Lu 350/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a I. podjąć zawieszone postępowanie; II. umorzyć postępowanie w sprawie. Pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. radca prawny E. C., kurator ustanowiony dla nieobecnej E. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu z dnia 20 lutego 2015 r. wnosząca skargę kurator, została wezwana do usunięcia jej braku formalnego poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W wykonaniu wezwania kurator wyjaśniła, że nie posiada pełnomocnictwa ani innego dokumentu uprawniającego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, poza postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. sygn. akt [...]. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał organ podatkowy do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy skorzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 78 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej P.p.s.a.), pod rygorem uznania, że wniosek o ustanowienie kuratora nie zostanie złożony. W zakreślonym terminie organ podatkowy nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z brakiem informacji o miejscu pobytu skarżącej. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r. Sąd wystąpił do: Urzędu Miasta Z., krajowego zbioru PESEL prowadzonego przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (Centrum Personalizacji MSW Wydział Udostępniania Danych) oraz do radcy prawnego E. C. (podpisanej pod skargą i występującego w sprawie podatkowej jako kurator strony skarżącej), o informacje czy podmioty te posiadają wiedzę o aktualnym adresie skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie Urząd Miasta Z. pismem z dnia 3 marca 2017 r. poinformował, że w rejestrze mieszkańców brak jest danych dotyczących adresu pobytu czasowego, a z pobytu stałego, strona została wymeldowana. Pismem z dnia 29 marca 2017 r. centrum Personalizacji Dokumentów MSWiA poinformowało, o braku w zbiorach danych aktualnego adresu strony skarżącej. Aktualnego adresu strony nie posiadała również E. C. (pismo z dnia 27 kwietnia 2017 r.). Do dnia dzisiejszego nie został wskazany adres strony skarżącej, umożliwiający skuteczne doręczanie jej korespondencji sądowej. Nie został również złożony wniosek o ustanowienie dla niej kuratora sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Podstawę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie stanowił art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zgodnie z treścią art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd jest zobligowany do umorzenia zawieszonego postępowania jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Z akt sprawy wynika, że czynności podjęte przez Sąd, w okresie zawieszenia postępowania, mające na celu jego podjęcie (związane z ustaleniem adresu strony skarżącej oraz ustanowieniem dla niej kuratora), okazały się bezskuteczne, a żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o jego podjęcie. W konsekwencji, na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 w związku ze 131 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.