I SA/Lu 354/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. K. i B. K. od decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na 2004 r. za nieruchomość położoną w L. przy ul. [...] w kwocie [...] zł, uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i ustaliło podatek od nieruchomości w wysokości [...] zł. Prezydent Miasta decyzją z [...] czerwca 2005 r. ustalił A. K. i B. K. podatek od nieruchomości w kwocie [...] zł. Niniejszy podatek dotyczył nieruchomości położonej w L. przy ul. [...]. W wyniku złożonego odwołania od powyższego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] listopada 2005 r. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z [...] czerwca 2008 r. Prezydent Miasta ustalił A. K. i B. K. podatek od nieruchomości na 2004 r. w kwocie [...] zł za nieruchomość położoną przy ul. [...] w L. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [..] grudnia 2008 r. w wyniku wniesionego odwołania uchyliło powyższe rozstrzygnięcie w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z [...] listopada 2009 r. Prezydent Miasta ustalił małżonkom K. zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2004 r. za nieruchomość położoną w L. przy ul. [...] w kwocie [...] zł. Opodatkowaniem za okres 12 miesięcy tego roku objęto budynki lub ich części pozostałe o powierzchni 12.240 m2 oraz grunty o powierzchni 93.997 m2 według stawek podatkowych określonych na rok 2004 dla budynków i gruntów pozostałych. Organ przedstawił stan faktyczny, z którego wynika, że E.K. i E. K. nabyli w dniu [...] lutego 2003 r. nieruchomość przy ul. [...] w L., tj. działkę nr [..] oznaczoną symbolem "Bi" oraz działkę nr [..] oznaczoną symbolem "Tr" o łącznej powierzchni 93.997 m2 zabudowane określonymi budynkami. W ustawowym terminie podatnicy nie złożyli informacji podatkowej dotyczącej tych nieruchomości. Uczynili to dopiero na wezwanie organu podatkowego, w dniu [...] lutego 2006 r., składając "Informację w sprawie podatku od nieruchomości", w której wskazali do opodatkowania grunty pozostałe o pow. 93.997m2 i budynki pozostałe o pow.163 m2. Następnie w dniu [...] grudnia 2006 r. złożyli korektę informacji, w której wskazali do opodatkowania grunty o pow. 93.997 m2 oraz budynki o pow. 27 m2 twierdząc, że pozostałe budynki zostały wyburzone. Organ podatkowy stwierdził ponadto, że wobec wcześniejszego kwestionowania protokołu z oględzin nieruchomości dokonanych w dniu [...] listopada 2004 r. a następnie wyburzenia przez podatników większości budynków, niemożliwe stało się dokonanie ponownych pomiarów budynków. W związku z tym, mając za podstawę treść aktu notarialnego z [...] lutego 2003 r., protokół zdawczo-odbiorczy nieruchomości Nr [...] z [...] kwietnia 2001 r., zawarty pomiędzy Rejonowym Zarządem Infrastruktury w L., a Agencją Mienia Wojskowego w W. (z załącznikami), protokół zdawczo-odbiorczy nieruchomości z dnia [...] grudnia 1999 r. spisany pomiędzy Rejonowym Zarządem Infrastruktury w L., a Agencją Mienia Wojskowego w W. - organ ustalił, że na przedmiotowej nieruchomości w 2004 r. znajdowało się 20 obiektów budowlanych. Wyjaśnił, że przyjął do opodatkowania powierzchnię gruntów wynikającą z ewidencji i powierzchnię budynków wynikającą z powyższych dokumentów. Następnie wskazał, że na tej podstawie ustalił, że definicję budynku określoną w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych spełniają obiekty budowlane o numerach według pozycji z aktu notarialnego wskazane w zaskarżonej decyzji od nr [...] do nr [...] i od nr [...] do [...]. Natomiast obiekty budowlane wymienione w punkcie nr [..] oraz [...] i [...] nie są, w ocenie organu podatkowego, budynkami lecz budowlami, które z uwagi na nabycie ich nie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej i nie wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W związku z powyższym organ przyjął do opodatkowania powierzchnię użytkową 12.240 m2 budynków, ustalając podatek według stawki podatkowej określonej dla budynków pozostałych oraz 93.997 m2 gruntów pozostałych. Od niniejszej decyzji A.K i B.K wnieśli odwołanie żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1, 2 i 5 i art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez: - błędne ustalenie podstawy opodatkowania, opartej na treści umowy notarialnej [...] z [...] lutego 2003 r. i protokołów zdawczo-odbiorczych z [...] grudnia 1999 r. oraz [...] kwietnia 2001 r.; - bezpodstawne zakwalifikowanie obiektów budowlanych do kategorii budynków i budowli; - przyjęcie jako podstawy opodatkowania powierzchni użytkowej budynków wyszczególnionej w umowie sprzedaży nieruchomości, która jest większa niż ustalona na podstawie fizycznych pomiarów dokonanych w trakcie oględzin nieruchomości. Decyzji zarzucono również naruszenie przepisów procesowych, a mianowicie: - art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z niepodjęciem wszelkich działań niezbędnych do ustalenia faktycznej podstawy opodatkowania budynków i oparcie decyzji o okoliczności wyprowadzone w drodze domniemania; - art. 181, 187 §1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych w sprawie i rozstrzygnięcie sprawy na podstawie wadliwych dowodów w postaci protokołów zdawczo-odbiorczych z [...] grudnia 1999 r. oraz z [...] kwietnia 2001 r., projektu rozbiórki, protokołu z kontroli sprawności technicznej z [...] marca 2001 r. oraz dokumentacji zdjęciowej; - art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej poprzez wskazanie jako udowodnione okoliczności, które nie znajdują oparcia w materiale dowodowym, w szczególności w zakresie kwalifikacji obiektów budowlanych do kategorii budynków oraz ustalenia powierzchni użytkowej budynków; - art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ustalenie zobowiązania pomimo upływu terminu przedawnienia. Odwołujący podnieśli, że w materiale dowodowym brak jest zarówno informacji o liczbie budynków istniejących na nieruchomości w 2004 r., jak również w dacie ich wyburzenia, następnie brak uzasadnienia do przyjęcia powierzchni obiektów budowlanych wskazanej w umowie sprzedaży nieruchomości - akcie notarialnym z [...] lutego 2003 r. oraz w protokołach zdawczo-odbiorczych, a także brak ustalenia, które z obiektów budowlanych, nazwanych w treści umowy budynkami, są budynkami w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a które z nich są budowlami. Według podatników brak dowodów, które bez wątpliwości pozwalałyby uznać, że z [...] obiektów wymienionych w akcie notarialnym, [...] spełnia definicję budynku, gdyż są trwale związane z gruntem i posiadają fundamenty. Ponadto powierzchnia przyjęta do opodatkowania jest większa niż wynikająca z obmiarów dokonanych w trakcie oględzin przeprowadzonych przez pracowników Urzędu Miasta w dniu [...] listopada 2004 r. Protokół oględzin - jak uważają podatnicy - jest wprawdzie dowodem wadliwym, jednakże pozwala dowieść niedopuszczalności ustalenia podstawy opodatkowania dla budynków w oparciu o akt notarialny. Odwołujący zarzucili, że załączone fotografie nie mogą stanowić dowodu na okoliczność zakwalifikowania obiektów jako budynków, ponieważ w żaden sposób nie zostały opisane w protokole oględzin ani nie stanowią formalnego załącznika do tego protokołu. Odwołujący ponownie wskazali, że nie ustalono powierzchni użytkowej budynków zgodnie z wymogami ustawy podatkowej, całe postępowanie jest wadliwe, gdyż nie zebrano wystarczających dowodów na potwierdzenie, które z obiektów budowlanych są budynkami, a które budowlami. Stwierdzili ponadto, że termin wydania decyzji ustalającej podatek od nieruchomości na rok 2004 upłynął 31 grudnia 2007 r., a więc zobowiązanie nie powstało bo decyzja ustalająca to zobowiązanie została wydana po upływie 3 lat. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wskazało, że sprawa wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2004 położonej w L., przy ulicy [...] była już przedmiotem dwukrotnego rozpatrzenia przez organy podatkowe obu instancji. Kolegium zwracało uwagę na konieczność zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokonanie takich ustaleń, które nie będą budziły wątpliwości organów orzekających. Wątpliwości te odnosiły się głownie do opodatkowania obiektów budowlanych znajdujących się na nabytych w roku 2003 działkach o łącznej powierzchni 93.997 m2 . Zarówno rodzaj tych obiektów jak i ich powierzchnia wymagały bezspornych ustaleń. Powierzchnia gruntów pozostawała poza sporem. Rozpatrując zatem sprawę po raz kolejny organ podniósł, że w toku rozprawy przed Kolegium B.K. stwierdził, że w dacie zawierania aktu notarialnego [...] lutego 2003 r. na nabytej nieruchomości (działki nr [...] i [...] ) znajdowały się obiekty budowlane wymienione w akcie, jednakże nie były one przedmiotem zainteresowania podatnika i nie przedstawiały żadnej wartości. Stąd też kupując je B.K nie analizował ani ich przydatności, ani położenia i wyglądu. Nabycie przedmiotowej nieruchomości nie miało służyć prowadzeniu działalności gospodarczej lecz stanowiło, jak podkreślił podatnik, lokatę kapitału. Potwierdził, że podczas oględzin nieruchomości w dniu [...] listopada 2004 r. objęto pomiarem wszystkie obiekty z wyłączeniem dwóch podobnych do jednego obmierzonego i stacji trafo. Podkreślił, że nie ma wiedzy i pewności czy wszystkie budynki zostały pomierzone, a ponadto nie ma wiedzy, czy obiekty niezmierzone miały identyczną powierzchnię użytkową, jak obiekt podobny, którego pomiaru dokonano. Jednocześnie wyjaśnił, że od dokonania oględzin do końca 2004 r. nie dokonano żadnych działań, aby zmniejszyć ilość obiektów na nieruchomości. Wskazał, że jedynie obiekty budowlane podane w informacjach podatkowych złożonych [...] lutego 2006 r. oraz [...] grudnia 2006 r. spełniają definicję budynków w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. B.K. stwierdził, że nie może odnieść się do kwestii nazewnictwa obiektów podanych w "Projekcie rozbiórki" budynków magazynowych, gospodarczych, socjalnych i wartowni przy ul.[...], opracowanym przez inż. W. R. Natomiast w odniesieniu do "zgłoszenia w sprawie przystąpienia do rozbiórki" stwierdził, że używał tam nazwy "budynki" w potocznym znaczeniu tego wyrażenia. Dalej Kolegium stwierdziło, że mając na uwadze sklasyfikowanie gruntów i ich powierzchnię wynikającą z ewidencji, według stanu z okresu objętego zaskarżoną decyzją, grunty stanowiące działkę nr [...] i [...] przy ul. [...]podlegają, w świetle przepisów art. 2 ust.1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatkowej określonej dla gruntów pozostałych. Uznało także, że zabudowane działki nie zostały nabyte z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej i wobec tego nieruchomość ta nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Uzasadnione jest zatem zastosowanie do przedmiotów opodatkowania stawki podatkowej do gruntów i budynków pozostałych. Stwierdziło, że nawet gdyby przyjąć, że opodatkowana nieruchomość, tj. przedmiotowy grunt i znajdujące się na nim budynki i budowle pozostają w posiadaniu przedsiębiorcy, to i tak z uwagi na stan techniczny tej nieruchomości, potwierdzony operatem kolaudacyjnym na wykonanie robót usunięcia i unieszkodliwienia przedmiotów niebezpiecznych i wybuchowych pochodzenia wojskowego sporządzonym w listopadzie 2004 r. przez mgr inż. K. G., nieruchomość nie mogła być wykorzystywana w podanym okresie do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Organ odwoławczy podkreślił, że małżonkowie K. w ustawowym terminie nie dopełnili obowiązku złożenia informacji podatkowej w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości (art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Dopiero na wezwanie organu podatkowego po wyburzeniu większości budynków, małżonkowie K. złożyli "Informację w sprawie podatku od nieruchomości", w której podali do opodatkowania grunty pozostałe o pow. 93.997 m2 budynki pozostałe o pow. 163 m2, wskazując na: budynek stacji trafo – 23 m2, 2 budynki inne po 9 m2, budynek inny o powierzchni 27 m2 i budynek o pow. 95 m2 z węzłem sanitarnym, WC, umywalniami. Następnie złożyli korektę informacji pierwszej, wskazując do opodatkowania grunty o pow. 93.997m2 oraz budynki pozostałe o pow. 27 m2 z zaznaczeniem "zmniejszenie powierzchni budynków-wyburzenie". Kolegium uznało protokół z oględzin nieruchomości przeprowadzonych w toku postępowania kontrolnego w dniu [...] listopada 2004 r. za dowód w odniesieniu do zabudowy nieruchomości, ustaleń w zakresie spełniania wymogów definicji budynku przez znajdujące się na nieruchomości obiekty budowlane, a także w kontekście prawidłowości ustaleń w zakresie powierzchni użytkowej budynków, zgodnie z wymogami art. 1a ust. 1 pkt 5 i art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W ocenie Kolegium nie można nie uznać jako dowodu w przedmiotowej sprawie również dokumentacji fotograficznej, nie dołączonej wprawdzie do protokołu oględzin, ale wykonanej w trakcie trwania kontroli podatkowej i opisanej odrębnie w zestawieniu z numeracją obiektów nadaną przez Rejonowy Zarząd Infrastruktury. Fotografie ilustrują cechy konstrukcyjne obiektów, m.in. przegrody budowlane, zadaszenie. Na podstawie protokołu oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2004 r. Kolegium ustaliło, że podstawę opodatkowania budynków znajdujących się na tej nieruchomości gruntowej stanowi powierzchnia 6729,65 m2, na którą składają się powierzchnie następujących obiektów budowlanych, oznaczonych stosownymi numerami w protokole oględzin i odpowiadających im numerów w akcie notarialnym : budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie ), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie ), budynek w protokole nr [...] (nr [...] i [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie ), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie ), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie ), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie), budynek w protokole nr [...] (nr [...] w akcie). W trakcie oględzin organ I instancji nadał obiektom znajdującym się na nieruchomości własną numerację, w której później przyporządkowano do obiektów wymienionych w akcie notarialnym obiekty wymienione w protokole oględzin nieruchomości. Organ wyjaśnił, że porównując mapę kompleksu wojskowego przekazaną przez Rejonowy Zarząd Infrastruktury z mapą ewidencyjną Miasta L. dokonał przyporządkowania poszczególnych obiektów znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie wyjaśnił, że rozbieżność w zakresie ilości obiektów (w protokole oględzin 19, w akcie notarialnym 20), wynika stąd, że dokonujący oględzin nieruchomości potraktowali 2 obiekty stanowiące jedną bryłę architektoniczno-budowlaną, oznaczone w akcie notarialnym i w protokole zdawczo-odbiorczym nieruchomości nr [...]z dnia [...] kwietnia 2001 r. - nr [...] i nr [...] jako jeden budynek i nadali mu w protokole oględzin nr [...]. Załączona do akt mapka ilustruje rozmieszczone obiekty i nadaną im numerację. Organ odwoławczy podniósł przy tym, że w trakcie rozprawy przed Kolegium, B.K. potwierdził, że podczas oględzin nieruchomości w dniu [...] listopada 2004 r. objęto pomiarem wszystkie obiekty z wyłączeniem dwóch podobnych do jednego obmierzonego i stacji trafo. Podatnik, jak wynika z protokołu oględzin, nie wniósł uwag ani do stwierdzonych cech poszczególnych obiektów, wskazanych w protokole, ani co do sposobu dokonywania pomiarów poszczególnych obiektów. Kolegium nie uwzględniło we wskazanej wcześniej powierzchni budynków wynoszącej 6729,65 m2, następujących obiektów stwierdzonych podczas oględzin nieruchomości: -obiektu budowlanego, oznaczonego w protokole nr [...] (w akcie notarialnym nr [...]), nazwanego w protokole "budynkiem", o pow. 244 m2, ścianach i dachu z blachy, o konstrukcji szkieletowej opartej na stalowych słupach, posadowionych na stopach fundamentowych; - budynków oznaczonych w protokole numerami [...] (w akcie nr [...]) i [...] (w akcie nr [...]), których powierzchnie użytkowe nie zostały zmierzone w trakcie oględzin; - obiektu budowlanego, oznaczonego w protokole nr [...] (w akcie nr [...]), nazwanego w protokole "budynkiem", o pow. 38,50 m2, ścianach i dachu pokrytego blachą, o konstrukcji szkieletowej opartej na stalowych słupach, posadowionych na betonowych stopach fundamentowych; - budynku stacji trafo oznaczonego nr [...] (w akcie nr [..]), który posiada cechy budowli. Odnosząc się do obiektów budowlanych oznaczonych w protokole oględzin nr [..] i nr [..], SKO stwierdziło, że wobec obowiązującej od [...] stycznia 2003 r. definicji budynku, określonej jako obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach - ustalenia dokonane w toku oględzin, uwidocznione w protokole, nie pozwalają stwierdzić, że obiekty te stanowią budynki. W związku z tym, wobec braku dokumentacji budowlanej tych obiektów, a także wobec ich wyburzenia i braku możliwości ustalenia ich powierzchni użytkowej, SKO nie uwzględniło powierzchni tych obiektów w podstawie opodatkowania budynków. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Kolegium, na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej, zleciło organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w zakresie uzupełnienia materiałów i dowodów o dokumentację budowlaną celem ustalenia, czy przyjęte do opodatkowania obiekty są budynkami w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, następnie zebranie materiałów dotyczących konstrukcji i powierzchni budynków, zmian co do ilości obiektów stwierdzonych w okresie od czasu oględzin nieruchomości w dniu [...] listopada 2004 r. do dnia [...] grudnia 2004 r., a także wskazanie kryterium przyporządkowania budynków wymienionych w akcie notarialnym do podanych w protokole oględzin. W wyniku dokonanych ustaleń, organ I instancji poinformował Kolegium, załączając stosowne dokumenty, że Agencja Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w W. nie dysponuje żadną dokumentacją dotyczącą nieruchomości przy [...] w L.. Podobnie Rejonowy Zarząd Infrastruktury w L. pismem z dnia [...] października 2010 r. poinformował, że nie posiada dokumentacji obiektów przy ul. [...] wskazując, że dokumentacja techniczna obiektów przekazanych protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [...] kwietnia 2001 r. została przekazana przejmującemu, tj. Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w K. Poinformował, że powierzchnia użytkowa przekazanych budynków na dzień podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego odpowiada stanowi rzeczywistemu i została wyliczona zgodnie z wymogami "Instrukcji o gospodarce nieruchomościami w wojsku nr Kwat. Bud. 93/86", zgodnie z którą powierzchnia użytkowa równa się powierzchni pomieszczeń służących do zaspokojenia podstawowych potrzeb związanych bezpośrednio z przeznaczeniem budynku lub jego wydzielonej części, mierzonej po obrysie wewnętrznych ścian konstrukcji nośnych bez powierzchni ruchu i usługowej, przeznaczonej do zaspokojenia potrzeb wynikających z funkcji oraz bez piwnic i poddaszy nie przystosowanych do celów użytkowych, znajdujących się na wszystkich podziemnych i nadziemnych kondygnacjach budynku. Natomiast Dyrektor Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Terenowego w K. w piśmie z [...] października 2010 r. stwierdził, że dysponuje dokumentacją jedynie trzech budynków, a mianowicie: nr [...] (inny obiekt ogólno-wojskowy), nr [...] (biurowo-sztabowy), których dotyczy dokumentacja programu organizacyjno-użytkowego na wykonanie instalacji c.o. oraz nr [...] (wartownia) - dokumentacja dotyczy adaptacji projektu technicznego. W niniejszym piśmie zawarto również informację, że powierzchnie wskazane w akcie notarialnych pochodzą z protokołów zdawczo-odbiorczych i określone zostały przez "stronę wojskową". W świetle powyższego, Kolegium uznało, że nie można ustalić powierzchni budynków nr [...] i nr [...] z uwagi na ich wyburzenie oraz brak dokumentów źródłowych dotyczących powierzchni użytkowej tych budynków, na podstawie których można by stwierdzić, że powierzchnia ta odpowiada definicji "powierzchni użytkowej" przyjętej na potrzeby opodatkowania budynków podatkiem od nieruchomości. W świetle powyższego Kolegium stwierdziło, że zaskarżoną decyzją organ I instancji opodatkował nieprawidłową powierzchnię budynków, tj. 12.240 m2, nie znajdującą uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym oraz powołanych wyżej przepisach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W związku z powyższym uchyliło zaskarżoną decyzję i ustaliło wymiar podatku od nieruchomości na 2004 r. w wysokości 66.354 zł w sposób następujący: budynki pozostałe - pow. 6729,65 m2 x 5,53 zł (stawka podatkowa) = podatek 37.214,96 zł; grunty pozostałe - pow. 93.997 m2 x 0,31 zł (stawka podatkowa) = podatek 29.139,07 zł. Do opodatkowania zastosowano stawki podatkowe określone na 2004 r. dla gruntów i budynków pozostałych, zgodnie z załącznikiem do uchwały Nr [...] Rady Miasta L. z dnia 20 listopada 2003 r., zmieniającej uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz.Urz.Woj.Lub Nr 195, poz. 3748). Kolegium podniosło, że małżonkowie K. nabyli ww. nieruchomość w dniu [...] lutego 2003 r. i nie złożyli informacji podatkowej w związku z powstaniem obowiązku podatkowego z tego tytułu w określonym ustawą terminie. W myśl art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie powstaje jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie zaś z art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego i w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie o którym stanowi art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie powstaje, pod warunkiem, że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. W okolicznościach niniejszej sprawy Kolegium uznało, że zastosowanie znajduje regulacja zawarta w art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej. Organ wskazał ponadto, że w odniesieniu do zobowiązania podatkowego ustalonego decyzją organu I instancji za rok 2004 nie zaistniały okoliczności uzasadniające przerwanie lub zawieszenie biegu przedawnienia, a podatnicy nie zapłacili należności wynikającej z powyższej decyzji. W skardze na powyższą decyzję wydaną w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2004 r. za nieruchomość położoną w L. przy ul. [...] skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie przepisów: prawa materialnego - art. 4 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1, 2 i 5 i w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez: a) błędne ustalenie podstawy opodatkowania budynków w oparciu o wadliwy dowód w postaci protokołu z oględzin nieruchomości z dnia [...] listopada 2004 r. który: • nie zawiera danych dotyczących ilości kondygnacji w poszczególnych obiektach budowlanych oraz ich wysokości w świetle, • zawiera pomiary wysokości całych obiektów budowlanych (nazwanych "budynkami") zamiast pomiarów wysokości pomieszczeń lub ich części w świetle na wszystkich kondygnacjach, • zawiera pomiary obiektów budowlanych dokonane po wewnętrznych długościach ścian z pominięciem powierzchni pomieszczeń o wysokości w świetle poniżej 1,40 m, bez wyłączenia z pomiarów powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych, • podaje fałszywe dane dotyczące powierzchni użytkowej obiektów budowlanych nr 13 i nr 14, nazwanych "budynkami", pomimo tego, że obiekty te nie zostały faktycznie zmierzone, • podaje powierzchnię użytkową obiektów budowlanych nr [...], [...] i[...] nazywając je "budynkami", pomimo że nie spełniają one definicji ustawowej budynku, • nie zawiera jakiegokolwiek planu lub mapy terenu wskazującej rozmieszczenie obiektów na nieruchomości, • nie opisuje sposobu ustalenia okoliczności posiadania przez obiekty budowlane fundamentów, b) uwzględnienie w podstawie opodatkowania powierzchni obiektów budowlanych nazwanych budynkami bez zgromadzenia dostatecznych dowodów potwierdzających prawidłowość ich kwalifikacji do kategorii budynków. Nadto zarzucono naruszenie prawa procesowego tj.: a) art. 120, 121 § 1 i 122 Ordynacji podatkowej - poprzez oparcie decyzji o okoliczności wyprowadzone w drodze domniemania, b) art. 126 i 172 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez nie sporządzenie protokołu z czynności wykonania dokumentacji fotograficznej nieruchomości, c) art. 173 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez brak ścisłego określenia, jakich czynności dokonano w trakcie oględzin w dniu [...] listopada 2004 r. oraz co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono, w szczególności w zakresie sposobu pomiarów powierzchni pomieszczeń, pomiaru wysokości pomieszczeń, pomiaru powierzchni klatek schodowych i szybów dźwigowych, d) art. 180,181,187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej - poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych w sprawie i rozstrzygnięcie sprawy na podstawie wadliwych dowodów w postaci: protokołu z oględzin z dnia [...] listopada 2004 r., dokumentacji zdjęciowej, mapy ewidencyjnej zawierającej przyporządkowanie obiektów wymienionych w umowie sprzedaży do podanych w protokole z oględzin; e) art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej - poprzez wskazanie jako udowodnione okoliczności, które nie znajdują oparcia w materiale dowodowym, w szczególności w zakresie kwalifikacji obiektów budowlanych do kategorii budynków oraz ustalenia powierzchni użytkowej budynków; f) art. 124 Ordynacji podatkowej - poprzez brak odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów sformułowanych w trakcie postępowania podatkowego przez skarżących odnośnie wadliwości protokołu z oględzin i dokumentacji fotograficznej; g) art. 181 i 284a § 3 Ordynacji podatkowej - poprzez sporządzanie i uzupełnianie dokumentów z kontroli po zakończeniu czynności kontrolnych, w zakresie dokumentacji fotograficznej oraz przyporządkowania obiektów wymienionych w umowie sprzedaży nieruchomości oraz protokole z oględzin nieruchomości z dnia [...] listopada 2004 r. na mapie ewidencyjnej nieruchomości. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że organ odwoławczy swoje rozstrzygnięcie oparł na tym samym materiale dowodowym, co Prezydent Miasta L. z tą różnicą, że jako dowód w postępowaniu uznany został również protokół z oględzin z dnia [...] listopada 2004 r. oraz dokumentacja zdjęciowa. Nowym istotnym dowodem w sprawie jest jedynie mapa ewidencyjna zawierająca przyporządkowanie obiektów wymienionych w umowie sprzedaży do podanych w protokole z oględzin. Zdaniem skarżących protokół z oględzin z dnia [...] listopada 2004 r., dokumentacja fotograficzna oraz mapa ewidencyjna są dowodami wadliwymi i jako sprzeczne z prawem, w myśl art. 180 Ordynacji podatkowej nie mogą stanowić podstawy ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r. Protokół z oględzin zawiera wyniki pomiarów wysokości całych obiektów budowlanych (nazwanych "budynkami") natomiast nie wskazuje wyników pomiarów wysokości pomieszczeń lub ich części w świetle na wszystkich kondygnacjach. Danymi niezbędnymi dla prawidłowego ustalenia powierzchni użytkowej stanowiącej podstawę opodatkowania budynków są dane dotyczące wysokości pomieszczeń lub ich części w świetle, których to danych w protokole z oględzin brakuje. Na podstawie tak sporządzonego protokołu nie można ustalić powierzchni użytkowej stanowiącej podstawę opodatkowania budynków znajdujących się na nieruchomości. Tym samym podstawa opodatkowania ustalona przez organ odwoławczy jest niezgodna z art. 1a ust. 1 pkt 5 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy. Z treści protokołu z oględzin wynika, że kontrolujący nie dokonali wyłączenia powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych z wyników pomiarów, co jest niezbędne dla prawidłowego ustalenia powierzchni użytkowej budynku, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy. Zatem powierzchnia użytkowa podana w protokole nie jest powierzchnią użytkową budynków, o której mowa w ww. przepisie. W ocenie skarżących oględziny zostały przeprowadzone przez osoby nie posiadające specjalistycznej wiedzy i doświadczenia umożliwiającego prawidłową kwalifikację obiektów budowlanych do kategorii budynków oraz budowli. W związku z powyższym, ustalenia kontrolujących dotyczące spełnianie kryteriów budynków przez pozostałe obiekty budowlane wymienione w protokole z oględzin nie mogą być uznane za wiarygodne. Nadto protokół z oględzin zawiera nieprawdziwe dane dotyczące powierzchni obiektów nr [..] i [..]. Kontrolujący dokonując pomiarów powierzchni budynków po zewnętrznych stronach ścian i przyjmując przez analogię, że powierzchnia tych obiektów jest taka sama jak budynku nr 15 ewidentnie naruszyli przepis art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy. Dokument ten nie zawiera jakiegokolwiek planu lub mapy terenu, z którego wynikałoby rozmieszczenie obiektów budowlanych, których istnienie stwierdzili kontrolujący w trakcie oględzin. Jednocześnie kontrolujący nadali własną numerację znajdującym się na nieruchomości obiektom, przez co nie jest możliwe przyporządkowanie numerów obiektów wymienionych w protokole z oględzin do obiektów wymienionych w umowie sprzedaży i pozostałych dowodach w sprawie. Nie wyjaśniono również sposobu, w jaki kontrolujący ustalili, że obiekty znajdujące się na nieruchomości posiadają fundamenty. Wobec powyższego uznanie przez Kolegium, że obiekty wymienione w protokole z oględzin, z wyjątkiem oznaczonych numerami [...] i [..] - posiadają fundamenty, jest ustaleniem nie znajdującym oparcia w materiale dowodowym. W ocenie skarżących ilość i waga nieprawidłowości stwierdzonych w protokole z oględzin wskazuje jednoznacznie, że dokument ten jest dowodem wadliwym, gdyż narusza przepisy art. 173 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, jako dowód sprzeczny z prawem nie może stanowić dowodu w postępowaniu zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej. Na poparcie swojego stanowiska powołali wyrok NSA sygn. akt III SA 365/99, oraz wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 44/06. W ocenie skarżących, Kolegium oparło swoje rozstrzygnięcie także na dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach sprawy. Zdjęcia zostały załączone do protokołu oględzin nieruchomości jednak nie stanowią one formalnie jego części. W protokole z oględzin brak jest jakiejkolwiek wzmianki o tym, że taka dokumentacja została sporządzona. Dokumentacja zdjęciowa nie stanowi także załącznika do protokołu oględzin. Zdjęcia w żaden sposób nie zostały opisane ani w protokole oględzin, ani też w protokole z kontroli w związku z czym, na ich podstawie nie da się ustalić jakie obiekty są na nich przedstawione i gdzie sfotografowane obiekty się znajdują. Dowód z fotografii został uzyskany z naruszeniem art. 126 i art. 172 § 1 Ordynacji podatkowej, a zatem jest wadliwy i nie może być podstawą wydania decyzji wymiarowej. Oparcie zaskarżonej decyzji na wadliwym dowodzie uznać należy za naruszenie art. 180 Ordynacji podatkowej. Skarżący wskazują także na wadliwość mapy ewidencyjnej nieruchomości z nadaniem numeracji obiektom. Kontrolujący dokonujący oględzin w dniu [...] listopada 2004 r. dysponowali mapą ewidencyjną Miasta L., a pomimo tego nie załączyli mapy z nadaną przez siebie numeracją do protokołu oględzin. W protokole brak jakiejkolwiek informacji o posiadaniu przez kontrolujących takiej mapy oraz o nadaniu obiektom znajdującym się na mapie numerów wskazanych w protokole z oględzin. W tym zakresie ustalenia Kolegium są dowolne i naruszające art. 191 i art. 122 Ordynacji podatkowej. Przyporządkowanie obiektów wymienionych w umowie sprzedaży do obiektów podanych w protokole z oględzin nieruchomości dokonane w 2010 r. na mapie ewidencyjnej nieruchomości nosi znamiona sporządzania dokumentów z czynności kontrolnych dokonanych po upływie terminu kontroli. Tymczasem zgodnie z art. 284b § 3 Ordynacji podatkowej dokumenty dotyczące czynności kontrolnych dokonanych po upływie tego terminu nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym. Powyższe oznacza, że mapa ewidencyjna nieruchomości z numerami obiektów nadanymi przez kontrolujących i numerami zgodnymi z umową sprzedaży i protokołami zdawczo - odbiorczymi jest dokumentem wadliwym tj. sprzecznym z art. 181 Ordynacji podatkowej i nie może stanowić dowodu w postępowaniu zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżących wobec wadliwości: protokołu z oględzin, dokumentacji fotograficznej oraz mapy ewidencyjnej z przyporządkowaniem obiektów wymienionych w protokole z oględzin do obiektów wymienionych w umowie sprzedaży brak jest zgodnych z przepisami prawa dowodów, które jednoznacznie i bez wątpliwości pozwalałyby uznać, że z 20 obiektów wymienionych w umowie sprzedaży - 14 spełnia definicję budynku, (są trwale związane z gruntem, posiadają fundamenty i dach). W związku z brakiem dokumentacji technicznej obiektów i wątpliwościami co do ich kwalifikacji do kategorii budynków lub budowli wskazane było powołanie biegłego, który w oparciu o specjalistyczną wiedzę z zakresu prawa budowlanego dokonałby właściwej klasyfikacji obiektów. Organ podatkowy I instancji uznał jednak, że jest to działanie zbędne. W związku z tym decyzje organów podatkowych zostały wydane z naruszeniem art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ponadto art. 120, 121 § 1, 122, 180 § 1, 187 § 1, 191 Ordynacji podatkowej. Nadto Kolegium w trakcie postępowania odwoławczego nie uwzględniło zarzutów odwołania i nie wzięło pod uwagę wskazanych rozbieżności w materiale dowodowym, w szczególności organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów dotyczących wad protokołu z oględzin oraz dokumentacji fotograficznej. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja zawiera braki w uzasadnieniu faktycznym i tym samym narusza art. 124 oraz 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżący podkreślili, że wielokrotnie zwracali uwagę organów podatkowych na okoliczność, że nabywając przedmiotową nieruchomość brali pod uwagę jedynie wartość gruntu, a znajdujące się na nim obiekty budowlane nie przedstawiały dla nich żadnej wartości z uwagi na zły stan techniczny i wojskowe przeznaczenie. Skarżący wskazali, że po nabyciu nieruchomości została ona zabezpieczona wobec wcześniejszego jej użytkowania przez wojsko i wykrycia na jej terenie między innymi pocisków artyleryjskich, granatów ręcznych i amunicji małokalibrowej. Skarżący wskazali, że w takiej sytuacji dostęp do obiektów budowlanych znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości był niemożliwy. W przekonaniu skarżących, jest głęboko niesprawiedliwe nakładanie na właścicieli nieruchomości powojskowych obowiązku zapłaty podatku od nieruchomości, pomimo tego, że możliwość korzystania z tych nieruchomości jest mocno ograniczona lub niemożliwa. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W skardze małżonkowie A. i B. K. zarzucili, że w prowadzonym postępowaniu podatkowym organy podatkowe obu instancji: błędnie ustaliły podstawę opodatkowania budynków tj. z naruszeniem przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, dokonały bezpodstawnej kwalifikacji obiektów budowlanych wymienionych w umowie sprzedaży nieruchomości jako budynków, pomimo braku wystarczającej wiedzy technicznej w tym względzie oraz braku jednoznacznych i zgodnych z prawem dowodów potwierdzających dokonaną kwalifikację, oparły decyzję na materiale dowodowym, który nie spełnia kryteriów dowodów w postępowaniu podatkowym ze względu na niezgodność z przepisami prawa, nie odniosły się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji i nie rozstrzygnęły istniejących w sprawie wątpliwości. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie jest przedmiotem sporu opodatkowanie powierzchni gruntu. Na podstawie oświadczenia skarżącego, że zabudowane działki nie zostały nabyte z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej organ odwoławczy uznał, że nieruchomość ta nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, uzasadnione jest więc zastosowanie do przedmiotów opodatkowania stawki podatkowej do gruntów i budynków pozostałych. Dodatkowo stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że opodatkowana nieruchomość pozostaje w posiadaniu przedsiębiorcy, to i tak z uwagi na stan techniczny tej nieruchomości, potwierdzony operatem kolaudacyjnym na wykonanie robót usunięcia i unieszkodliwienia przedmiotów niebezpiecznych i wybuchowych pochodzenia wojskowego, nieruchomość nie mogła być wykorzystywana w podanym okresie do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Sąd powyższy pogląd podziela. Natomiast mając na uwadze ustalenie podstawy opodatkowania w odniesieniu do budynków organ odwoławczy w ponownie przeprowadzonym postępowaniu podatkowym uzupełnił materiał dowodowy (w trybie określonym w art. 229 Ordynacji podatkowej). Z informacji uzyskanej od Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w W. wynika, że podmiot ten nie dysponuje żadną dokumentacją dotyczącą nieruchomości przy [...] w L.. Podobnie Rejonowy Zarząd Infrastruktury w L. poinformował, że nie posiada dokumentacji obiektów przy ul. [...] wskazując, że dokumentacja techniczna obiektów przekazanych protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [..] kwietnia 2001 r. została przekazana przejmującemu, tj. Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w K. Poinformował, że powierzchnia użytkowa przekazanych budynków na dzień podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego odpowiada stanowi rzeczywistemu i została wyliczona z uwzględnieniem "Instrukcji o gospodarce nieruchomościami w wojsku nr Kwat. Bud. 93/86", zgodnie z którą powierzchnia użytkowa równa się powierzchni pomieszczeń służących do zaspokojenia podstawowych potrzeb związanych bezpośrednio z przeznaczeniem budynku lub jego wydzielonej części, mierzonej po obrysie wewnętrznych ścian konstrukcji nośnych bez powierzchni ruchu i usługowej, przeznaczonej do zaspokojenia potrzeb wynikających z funkcji oraz bez piwnic i poddaszy nie przystosowanych do celów użytkowych, znajdujących się na wszystkich podziemnych i nadziemnych kondygnacjach budynku. Natomiast Dyrektor Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Terenowego w K. stwierdził, że dysponuje dokumentacją jedynie trzech budynków: nr [...] (inny obiekt ogólno-wojskowy), nr [...] (biurowo-sztabowy), których dotyczy dokumentacja programu organizacyjno-użytkowego na wykonanie instalacji C.O. oraz nr [..] (wartownia) - dokumentacja dotyczy adaptacji projektu technicznego. W niniejszym piśmie zawarto również informację, że powierzchnie wskazane w akcie notarialnych pochodzą z protokołów zdawczo-odbiorczych i określone zostały przez "stronę wojskową". Organ odwoławczy w celu dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności, istotnych dla rozstrzygnięcia, przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem skarżącego oraz przedstawicielki organu podatkowego I instancji. Zgromadzone dowody, łącznie z aktem notarialnym, protokołem zdawczo-odbiorczym nieruchomości Nr [...] z [..] kwietnia 2001 r. sporządzonym pomiędzy Rejonowym Zarządem Infrastruktury w L., a Agencją Mienia Wojskowego w W. (z załącznikami), protokołem zdawczo-odbiorczym nieruchomości z dnia [...] grudnia 1999 r. sporządzonym pomiędzy Rejonowym Zarządem Infrastruktury w L., a Agencją Mienia Wojskowego w W., protokołem oględzin nieruchomości z dnia [...] listopada 2004 r. oraz wyjaśnieniami składanymi przez podatnika w postępowaniu podatkowym, stanowiły materiał dowodowy będący podstawą ustaleń faktycznych. W ocenie Sądu czynności podjęte przez organ odwoławczy doprowadziły do zgromadzenia materiału dowodowego, wystarczającego do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. W ocenie Sądu wydanie decyzji podatkowej w sprawie zobowiązania w podatku od nieruchomości nie było uzależnione od dokonania pomiarów powierzchni budynków w tym rozumieniu, że bez tych pomiarów organ podatkowy nie był uprawniony do wydania takiej decyzji. Organ miał obowiązek, wykorzystując inne dostępne źródła dowodowe, przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w sposób adekwatny do zmienionego stanu na gruncie i był uprawniony odstąpić od pomiarów powierzchni budynków, skoro ich dokonanie stało się niemożliwe. Wbrew twierdzeniu skarżących organ był uprawniony do dokonania ustaleń faktycznych w oparciu o protokół oględzin z dnia [...] listopada 2004 r. Organ I instancji na zlecenie organu odwoławczego dokonał przyporządkowania obiektów wymienionych w akcie notarialnym do podanych w protokole oględzin nieruchomości. Wyjaśnił, że pracownicy dokonujący oględzin dysponowali kopią mapy ewidencyjnej nieruchomości (działki nr [..] i [..]) i nadali znajdującym się tam obiektom budowlanym numery od [..] do [..]. Porównując mapę kompleksu wojskowego przekazaną przez Rejonowy Zarząd Infrastruktury z mapą ewidencyjną Miasta L. dokonano przyporządkowania poszczególnych obiektów znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie organ wyjaśnił, że rozbieżność w zakresie ilości obiektów (w protokole oględzin 19, w akcie notarialnym 20) wynika stąd, że dokonujący oględzin nieruchomości potraktowali dwa obiekty stanowiące jedną bryłę architektoniczno-budowlaną, oznaczone w akcie notarialnym i w protokole zdawczo-odbiorczym nieruchomości nr [...]z dnia [..] kwietnia 2001 r. - nr [...] i nr [...] - jako jeden budynek i nadali mu w protokole oględzin nr [...]. Jak wynika z treści protokołu oględzin, pomiaru budynków dokonano po wewnętrznych długościach ścian, pominięto powierzchnię pomieszczeń lub ich części, których wysokość w świetle jest mniejsza niż 1,40 m, Ponadto w protokole podano powierzchnię użytkową obiektów o wysokości ponad 2,20 i powierzchnię o wysokości od 1,40 do 2,20 m, zaliczaną w 50% do powierzchni użytkowej. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę Kolegium zasadnie uznało protokół z oględzin nieruchomości jako dowód wiarygodny, tak w odniesieniu do zabudowy nieruchomości, ustaleń w zakresie spełnienia wymogów definicji budynku przez znajdujące się na nieruchomości obiekty budowlane, jak też w kontekście prawidłowości ustaleń w zakresie powierzchni użytkowej budynków. Protokół ten, uzupełniony o dodatkowe ustalenia, które doprowadziły do przyporządkowania obiektów wymienionych w akcie notarialnym do podanych w tym protokole, stanowi dowód, w oparciu o który możliwe jest ustalenie, które z wymienionych tam obiektów są budynkami oraz jaka jest ich powierzchnia, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarżący nie wskazali dowodów świadczących o tym, że pomiary dokonane w trakcie oględzin zostały wykonane nieprawidłowo. Wręcz przeciwnie, w trakcie rozprawy przed Kolegium B.K. potwierdził, że podczas oględzin nieruchomości w dniu [...] listopada 2004 r. "objęto pomiarem wszystkie obiekty z wyłączeniem dwóch podobnych do jednego obmierzonego i stacji trafo". Poza tym należy mieć na uwadze, że jak wynika z protokołu oględzin, obecny podczas tych czynności B. K, reprezentujący również. A. K. nie wniósł uwag ani do stwierdzonych cech poszczególnych obiektów, wskazanych w protokole, ani co do sposobu dokonywania pomiarów poszczególnych obiektów. Z protokołu oględzin nieruchomości wynika, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy nich obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły osoby obecne, a więc dokument ten spełnia wymogi określone w art. 173 § 1 Ordynacji podatkowej. Oględziny nieruchomości zostały przeprowadzone przez inspektorów Wydziału Finansowego Urzędu Miasta L. na podstawie imiennego upoważnienia, którzy ustalili powierzchnie użytkowe budynków zgodnie z wymogami określonymi w art. 1a ust 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W ocenie Sądu świadczy to o posiadaniu przez inspektorów wystarczającej wiedzy do przeprowadzenia tego dowodu. Nadto organy podatkowe przeprowadziły dowód z oględzin nieruchomości w ramach postępowania podatkowego, prowadzonego w oparciu o przepisy Działu IV Ordynacji podatkowej (art. 120-271). Nie mogły więc naruszyć art. 284b § 3 Ordynacji podatkowej, bowiem przepis ten, zamieszczony w Dziale VI tej ustawy, ma zastosowanie do kontroli podatkowej. Postępowanie podatkowe i kontrola podatkowa są to postępowania przeprowadzane w oparciu o odrębne przepisy Ordynacji podatkowej. Natomiast odnosząc się do dowodu w postaci zdjęć stwierdzić należy, że zostały one wymienione w protokole oględzin jako załącznik, jednak nie zostały opisane. W ocenie Sądu, po wyburzeniu budynków, niemożliwe było bezsporne przyporządkowanie zdjęć obiektów do obiektów opisanych w protokole oględzin, stąd też nie mogły stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie. Należy jednak mieć na uwadze, że z uzasadnienia decyzji nie wynika by organ odwoławczy, mimo powołania się na dokumentację fotograficzną, dokonał ustaleń podstawy opodatkowania z uwzględnieniem tego dowodu. Stąd też zarzut oparcia zaskarżonej decyzji na dowodach wadliwie przeprowadzonych, nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie więc Kolegium na podstawie protokołu oględzin oraz pozostałego materiału dowodowego ustaliło, że opodatkowaniu podlegają budynki o powierzchni 6729,65 m2 , wyłączając przy tym z podstawy opodatkowania powierzchnie pięciu obiektów, stwierdzonych podczas oględzin nieruchomości. Obiekty budowlane, oznaczone w protokole: nr [...] (w akcie notarialnym nr [...]), o pow. 244 m2, oraz nr [..] (w akcie nr [..]), o pow. 38,50m2 wyłączono z uwagi na to, że wobec obowiązującej od 1 stycznia 2003 r. definicji budynku, określonej jako obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach - ustalenia dokonane w toku oględzin, uwidocznione w protokole, nie pozwalają stwierdzić, że obiekty te stanowią budynki. Budynek stacji trafo oznaczony nr [..] (w akcie nr [...]) został wyłączony z opodatkowania z uwagi na to, że posiada cechy budowli. Natomiast powierzchnie użytkowe budynków oznaczonych w protokole numerami [..] (w akcie nr [...]) i [..] (w akcie nr [...]) nie zostały zmierzone w trakcie oględzin. Wobec braku dokumentacji budowlanej tych obiektów, a także wobec ich wyburzenia i braku możliwości ustalenia ich powierzchni użytkowej, Kolegium nie uwzględniło powierzchni tych obiektów w podstawie opodatkowania. Mając powyższe na uwadze Sąd nie podziela zarzutów skargi naruszenia zasad postępowania określonych w art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe działały na podstawie przepisów prawa oraz podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a następnie w sposób logiczny i spójny dokonały oceny zebranego materiału dowodowego. Także uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone bez naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Z przepisu tego nie wynika, aby organ odwoławczy musiał odnosić się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Wystarczające jest, aby w motywach rozstrzygnięcia, organ wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także wyjaśnił podstawę prawną decyzji i przytoczył przepisy prawa mające w sprawie zastosowanie. Zaskarżona decyzja wymogi te spełnia. W tych okolicznościach, skoro organ odwoławczy w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu podatkowym przeprowadzonym bez naruszenia przepisów w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, prawidłowo ustalił podstawy opodatkowania budynków, zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1, 2 i 5 i w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych także nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji wyroku.