I SA/Lu 355/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 26 marca 2024 r. nr SKO.41/5680/P/2023 w przedmiocie podatku rolnego za 2023 r. postanawia: - odrzucić skargę. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz oddaleniu przez NSA zażalenia skarżących na zarządzenie w przedmiocie wpisu od skargi, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 marca 2025 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi.. Wysłane na prawidłowy adres wezwanie nie zostało podjęte, wobec czego uznano je za doręczone w dniu 2 kwietnia 2025 r. (k. 48 akt sądowych). Wpis sądowy nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Ponieważ skarżący nie uiścili wpisu sądowego w ustawowym terminie, skarga podlega odrzuceniu, zatem Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.