I SA/Lu 356/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. S. o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. I. W. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. postanawia: przyznać doradcy podatkowemu A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych). Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła dla strony skarżącej doradcę podatkowego A. S. W dniu 3 stycznia 2011 r. do sądu wpłynął wniosek pełnomocnika strony o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Opinia powyższa została doręczona stronie (potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej z 21 grudnia 2010r.). Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50 % wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji – 75 % kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f) powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynagrodzenie doradcy podatkowego wynosi 3.600 zł. Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sprawy w sprawie niniejszej (85.005,00 zł), wynagrodzenie doradcy podatkowego, który prowadził sprawę w pierwszej instancji wynosi 50 % kwoty wynagrodzenia określonej § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f) w/w rozporządzenia, tj. 1.800 zł. Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f) i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.