I SA/Lu 356/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący – Asesor sądowy WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 18 kwietnia 2025 r., znak: SKO.II.41/209/PP/2025, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem z 4 lipca 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, wskazanie numeru PESEL strony oraz złożenie 4 odpisów skargi – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia tych braków skargi zostało doręczone stronie skarżącej 21 lipca 2025 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Natomiast w piśmie z 28 lipca 2025 r. poinformowała, że wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakami formalnymi jest obarczona skarga w szczególności, gdy nie wskazuje numeru PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną, gdy nie dołączono do niej odpisów skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz gdy nie wskazuje wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 47 § 1 i art. 215 § 1 p.p.s.a.). Wezwanie do usunięcia opisanych wyżej braków skargi zostało doręczone stronie skarżącej 21 lipca 2025 r. W zakreślonym terminie, który upłynął 28 lipca 2024 r., strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast Sąd nie mógł umorzyć postępowania z powodu cofnięcia skargi, albowiem strona może cofnąć skutecznie skargę jedynie wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 60, [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2024, LEX/el., nr 4 wraz z powołanym orzecznictwem). Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.