I SA/Lu 366/09

Dnia 7 sierpnia 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok postanawia - odmówić J.R. przywrócenia terminu do usunięcia braku skargi. Uzasadnienie. Dnia 3 lipca 2009r. J.R. doręczone zostało wezwanie do usunięcia braku wniesionej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu podano, że usunięcia braku należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz że nieusunięcie braku w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi /vide: k-6 i 8 akt sprawy/. We wskazanym terminie brak skargi nie został usunięty. W dniu 22 lipca 2009r. skarżący wniósł pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia przedmiotowego braku skargi. Stwierdził w nim: "Nie podałem tego numeru sprawy z mojej winy, ponieważ przeoczyłem". Usunął też brak skargi podając, że "wartość przedmiotu zaskarżenia sprawy I SA/Lu 366/09 wynosi [...]." /k-10/. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest, jak wskazano wyżej, decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, mocą której przyznano stronie płatność w pomniejszonej wysokości, zaś zgodność z prawem dokonania tego pomniejszenia jest kwestionowana w skardze. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest zatem należność pieniężna w rozumieniu art.231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", a strona, stosownie do art.215 § 1 oraz art.216 ppsa, obowiązana jest wskazać w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia. Brak wskazania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, gdy jest to wymagane, jest brakiem formalnym skargi podlegającym usunięciu w trybie art.49 § 1 ppsa. Jak wskazano wyżej tryb ten został zastosowany, nie doprowadziło to jednak do usunięcia braku skargi w przepisanym terminie, lecz z jego uchybieniem. Zgodnie z art.86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym art.87 § 2 tej ustawy wymaga, aby w piśmie zawierającym taki wniosek strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się w tym kontekście do rozpatrywanego wniosku J.R. o przywrócenie terminu do usunięcia braku skargi stwierdzić należy, że nie wynikają z niego okoliczności uzasadniające jego uwzględnienie. Od strony postępowania sądowego można wymagać, aby w postępowaniu tym dochowała staranności właściwej dla osób, które ze szczególnie dużą dbałością prowadzą swoje interesy. Uchybienie terminu do dokonania czynności w tym postępowaniu może być zatem uznane za niezawinione przez stronę, gdy niedokonanie czynności w przepisanym terminie spowodowane zostało przeszkodami, których przezwyciężenie było niemożliwe nawet przy dołożeniu najwyższej staranności. Przyczyny uchybienia terminu do usunięcia braku skargi wskazane przez stronę charakteru takiego nie mają. Już sam skarżący przyznaje, że uchybienie terminu zostało przez niego zawinione i z oceną tą należy się zgodzić. Chociaż "przeoczenie" może zdarzyć się w życiu codziennymi, to z pewnością nie można potraktować takiej sytuacji jako spełniającej kryteria działania z zachowaniem najwyższej staranności, a uchybienia terminu z tego powodu jako niezawinionego. Prawdą jest, że skarżący wniósł skargi na 2 decyzje administracyjne i w tym samym czasie wzywany był do podjęcia różnych czynności w każdej ze spraw wszczętych tymi skargami, przy czym w sprawie I SA/Lu 365/09 czynności dokonał w terminie. Z wniesionego w tej sprawie pisma z dnia 9 lipca 2009r. /k-11 akt sprawy I SA/Lu 365/09/ nie wynika jednak w żaden sposób, aby dotyczyło ono także sprawy niniejszej. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że podana w jego końcowej części kwota wartości przedmiotu zaskarżenia jest różna od kwoty wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej w sprawie niniejszej, nie mogła więc dotyczyć tej sprawy. Wobec powyższego, skoro strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, wniosek o przywrócenie tego terminu nie mógł być uwzględniony. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.86 § 1 ppsa orzeczono jak na wstępie.