I SA/Lu 368/08

Dnia 23 września 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące I-VIII, X-XII 2003 r. - p o s t a n a w i a - - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące I - VIII, X - XII 2003r., skarżący Z. Ż. wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wywodził, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi jego podstawowym interesom podatnika, albowiem nie posiada on środków pieniężnych pozwalających uregulować określone w decyzji zobowiązanie podatkowe, jedynym jego źródłem utrzymania jest renta w wysokości 422, 20 zł miesięcznie, a stan zdrowia wymaga, aby systematycznie ponosił koszty leczenia w znacznej wysokości. Nadto stwierdził, że w stosunku do podatnika wszczęto już postępowanie egzekucyjne w związku z powstałym zobowiązaniem podatkowym w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym za 2002r. i z tego tytułu organ egzekucyjny zajmuje część świadczenia rentowego. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego /por.: postanowienie NSA z 20.12. 2004r., GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica/. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada, czy skarga jest uzasadniona, a jedynie czy nie występują wymienione w cytowanym art.61 § 3 przesłanki wyłączające możliwość uwzględnienia wniosku oraz czy zachodzą wskazane w tym przepisie przesłanki umożliwiające uwzględnienie wniosku, tj. czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa, winien przy tym wykazać wnioskujący. Zdaniem Sądu, powołane przez skarżącego okoliczności dają podstawę do podzielenia jego poglądu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Należności podatkowe wynikające z zaskarżonej decyzji stanowią znaczną kwotę /wartość przedmiotu zaskarżenia to 1413915,00 zł/, zaś skarżący, którego stan zdrowia wymaga leczenia, osiąga jedynie dochód z renty wypłacanej aktualnie, ze względu na dokonane jej zajęcia, w kwocie około 420,00 zł miesięcznie. Wobec powyższego, na podstawie art.61 § 3 i 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.