I SA/Lu 368/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: - umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 października 2015 r. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie przyznał A. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika doradcy podatkowego. Wyrokiem z dnia 14 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z dnia 26 października 2015 r. skarżący wniósł o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem i jednocześnie zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych podając, że jego sytuacja materialna nie uległa zmianie. Do pisma dołączył wypełniony formularz wniosku PPF . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r., o którym mowa na wstępie skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego. Oznacza to, że skarżący został zwolniony od wszystkich kosztów postępowania zarówno w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowienie to ma skutek prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa". Wobec powyższego, rozpoznanie wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego na etapie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadniania wyroku, wobec braku zmiany okoliczności sprawy związanych z sytuacją majątkową skarżącego, uznać należy za zbędne i na podstawie art. 249a ppsa, postępowanie w tym zakresie umorzyć.