I SA/Lu 37/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia E. Oworuszko (spr.), Sędziowie, , po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 r. przy udziale na rozprawie / posiedzeniu niejawnym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w B. P. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : Podatek od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a Odrzucić skargę W dniu 15 stycznia 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r., Nr: [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. W dniu 3 marca 2004 r. skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez skarżącą w dniu 8 marca 2004 r. ( potwierdzenie odbioru k.15 ). Wpis nie został w terminie uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna oplata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżąca Spółka otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 8 marca 2004 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 15 marca 2004 r. i jak wynika z akt sprawy do dnia 15 marca 2004 r. wpis nie został uiszczony. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, mając na względzie dyspozycję art.220 § 3 w/w ustawy - Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.