I SA/Lu 371/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 rok postanawia: - odrzucić skargę. E. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarga została podpisana przez doradcę podatkowego M. L. Ponieważ, pomimo wezwania Sądu, nie złożono w sprawie stosownego pełnomocnictwa procesowego, do podpisania skargi został wezwany sam skarżący. Jednocześnie Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł oraz do podania numeru PESEL, zakreślając termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazując rygor odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego stronę do uiszczenia wpisu oraz zarządzenie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącemu (przesyłkę odebrał dorosły domownik – M. C.) w dniu [...] sierpnia 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.27). Termin na wykonanie zarządzeń upływał zatem skarżącemu z dniem [...] sierpnia 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, skarga nie została podpisana przez skarżącego, nie nadesłano numeru PESEL, nie został też uiszczony wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. I.Według art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." skarga, jako pismo procesowe strony, powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo procesowe strony, oprócz wymogów, wynikających z art. 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać - jeśli jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ze względu na fakt, że skarga ta stanowiła pierwsze pismo skarżącego w niniejszej sprawie, miał on obowiązek podania w jej treści swoich numerów PESEL. Brak wskazania numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka odmienna regulacja przewidziana jest dla skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z tym że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. II. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, skarżący został prawidłowo wezwany przez Przewodniczącą Wydziału do uzupełnienia braków formalnych pisma (skargi) oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z pouczeniem o konsekwencjach procesowych w przypadku braku realizacji, a wezwania w tym przedmiocie zostały przesłane na wskazany w skardze adres. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.