I SA/Lu 373/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z o.o. w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1/ odrzucić skargę kasacyjną A. spółki z o.o. w L.; 2/ zwrócić A. spółce z o.o. w Lublinie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę zł 100,00 /sto/ uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Uzasadnienie. Dnia 19 stycznia 2011r. skarżąca A. spółka z o.o. w L., działająca przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 listopada 2010r., sygn.akt I SA/Lu 373/10, oddalającego jej skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W piśmie tym, wskazującym na podstawy kasacyjne /przez wyszczególnienie przepisów, które – zdaniem skarżącej – naruszył sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok; por.: str. 1 i 2 skargi kasacyjnej/ oraz formułującym żądanie uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i rozpoznania skargi /por.: str. 3 skargi kasacyjnej/ strona nie zawarła uzasadnienia podstaw kasacyjnych podając, iż "na podstawie art.183 § 1 u.ppsa. uzasadnienie podstaw kasacyjnych skargi zostanie przedstawione w kolejnym piśmie" /por.: str.3 skargi kasacyjnej/. Od skargi kasacyjnej uiszczony został wpis w kwocie zł 100,00 /por.: k-59 i 60 akt sądowych/. Stosownie do art.173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej przez skarżącą oraz w dalszej części uzasadnienia "uppsa", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, przy czym skargę tę może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Art.175 uppsa wymaga, aby skarga kasacyjna sporządzona była przez jeden z podmiotów w tym przepisie wymienionych, natomiast art.176 uppsa stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie z art.178 uppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przywołanego wyżej art.175 uppsa wynika z sposób niebudzący wątpliwości, że skarga kasacyjna, poza tym, że musi spełniać wymogi przewidziane dla pisma strony w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej /por.: art.46, art.47 i art.49 uppsa/, musi zawierać także inne elementy w tym przepisie określone, które są właściwe dla pisma mającego być skargą kasacyjną i stanowiące o jego istocie, tj.: • oznaczenie zaskarżonego orzeczenia • ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, • przytoczenie podstaw kasacyjnych • i ich uzasadnienie, • wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia • z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak któregokolwiek z tych szczególnych elementów przewidzianych dla skargi kasacyjnej nie stanowi jej braków formalnych, w związku z czym nie podlega uzupełnieniu /usunięciu/ w trybie art.49 uppsa, lecz powoduje, że pismo to nie jest w istocie skargą kasacyjną dopuszczalną w świetle wskazanych wyżej przepisów. Jak wskazano wyżej, wniesiona przez stronę skarżącą skarga kasacyjna nie zawiera w ogóle uzasadnienia podstaw kasacyjnych, ponadto zaś nie wskazuje, czy wyrok sądu I instancji jest nią skarżony w całości, czy w części oraz nie podaje zakresu żądanej zmiany tego wyroku /zawiera jedynie żądanie "rozpoznania skargi"/. Zatem, w świetle powyższego, przedmiotowa skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art.178 uppsa. Orzeczenie zwrotu wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej, która podlega odrzuceniu, znajduje uzasadnienie w art.232 § 1 pkt 1 i § 2 uppsa. W związku z powołaniem się przez skarżącą na art.183 § 1 uppsa, który stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania oraz że strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych, podnieść należy, iż przepis ten określa granice rozpoznania sprawy przez sąd II instancji oraz daje stronie możliwość przywołania, już po wniesieniu skargi kasacyjnej, nowych argumentów uzasadniających jej podstawy, tj. innych od tych, które przywołane zostały w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych wywiedzionych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Przepis ten nie może zatem stanowić podstawy do uchylenia się przez stronę od zrealizowania wszystkich wymogów określonych w art.175 uppsa. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.