I SA/Lu 384/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (spr.), Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Protokolant Starszy inspektor Wiesława Wojtal, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia B. B. na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...], nr [...] w sprawie nieuwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne – utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia decyzją z dnia 9 listopada 2005 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. orzekł o zabezpieczeniu na majątku B. B. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r., określając przybliżoną kwotę podatku w wysokości 17.543,40 zł. Tego samego dnia, w oparciu o przedmiotową decyzję, wydano zarządzenia zabezpieczenia, a następnie dokonano zajęcia zabezpieczającego wynagrodzenia skarżącej. Decyzją z dnia 13 grudnia 2005 r., nr [...] Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w Lublinie określił stronie zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. wraz z odsetkami. Na podstawie tej decyzji wystawiono na skarżącą pięć tytułów wykonawczych, którymi objęto żądane należności podatkowe. Tytuły wykonawcze wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu egzekucyjnym wynagrodzenia za pracę zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 stycznia 2006 r. Pismem z dnia 5 stycznia 2006 r. /k.23 akt egzekucyjnych/, działając na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm./, zwanej dalej "ustawą egzekucyjną" pełnomocnik skarżącej wniosła zarzut nieistnienia obowiązku podlegającego egzekucji i domagała się umorzenia postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 w/w ustawy. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. wyrażając, jako wierzyciel, swoje stanowisko w tym zakresie odmówił uwzględnienia zarzutu nieistnienia obowiązku. Pismem dnia 24 stycznia 2006 r. /k.28 akt administracyjnych/, strona skarżąca ponownie podniosła zarzut nieistnienia obowiązku, a ponadto wskazując na dyspozycję art. 33 pkt 7 i 10 ustawy egzekucyjnej złożyła zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia oraz niespełnienia przez tytuły wykonawcze wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej. Na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] strona wniosła zażalenie, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...], uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i umorzył postępowanie w tym zakresie, uznając że wyrażenie stanowiska przez wierzyciela w zakresie zarzutów, w sytuacji, gdy wierzyciel i organ egzekucyjny to ten sam podmiot jest zbędne. W konsekwencji Naczelnik Trzeciego Urzędu skarbowego w L. - jako organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] , nr [...] umorzył postępowanie w sprawie zarzutu wniesionego pismem z dnia 5 stycznia 2006 r. Zarzuty zgłoszone w piśmie z dnia 24 stycznia 2006 r. zostały natomiast przez organ egzekucyjny rozpatrzone merytorycznie i postanowieniem z dnia [...], nr [...] Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. orzekł o nieuwzględnieniu tych zarzutów. Po rozpatrzeniu zażalenia na to postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] /k.30 akt egzekucyjnych/ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość, albowiem w dniu 5 maja 2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone w przedmiocie zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 r., które zostało doręczone stronie w dniu 16 maja 2006 r. , a skarga do Sądu została wniesiona w dniu 11 maja 2006 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuję: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: - skarżący skutecznie cofnął skargę; - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; - a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu w/w przepisów mamy do czynienia, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc gdy brak jest faktycznych i prawnych podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy – por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz pod red. T. Woś, LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 495. W przedmiotowej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] utrzymujące rozstrzygnięcie organu I instancji, co do nieuwzględnienia zarzutów skarżącej B. B. na prowadzone postępowanie egzekucyjne w przedmiocie zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Jak już wyżej wskazano postanowieniem z dnia 5 maja 2006 r. /k.44 akt egzekucyjnych/ Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., działając na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone w przedmiocie tych zaległości z uwagi na ich przedawnienie. Postanowieniem z dnia 11 maja 2006 r. /k. 46 akt egzekucyjnych/, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uchylono czynności egzekucyjne dokonane w celu wyegzekwowania w/w zaległości podatkowych. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skoro organ egzekucyjny odstąpił od prowadzenia egzekucji, to w przedmiotowej sprawie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestał istnieć przedmiot zaskarżenia /zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym/, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.