I SA/Lu 386/14

I SA/Lu 386/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia przyznać S. K. i W. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w L.. I SA/Lu 386/14 UZASADNIENIE Skarżący małżonkowie K. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku podali, że posiadają dom o powierzchni rzędu 165 m², mieszkanie o powierzchni 80 m². Oboje wymagają leczenia. Ich dochody z tytułu emerytur, wynajmu mieszkania, stanowią łącznie kwotę na poziomie 3.100 zł brutto miesięcznie. Konieczne miesięczne wydatki na utrzymanie stanowią kwotę rzędu 2.200 zł bez kosztów środków czystości, niezbędnych ubrań, kosztów systematycznych dojazdów do lekarza. Nie mają nikogo na utrzymaniu. Ponadto spoczywa na nich zadłużenie z tytułu kredytów bankowych w wysokości około 3.500 zł miesięcznie i aktualnie nie są w stanie ich spłacać. W rezultacie sprzeciwu, postanowienie z dnia 30 czerwca 2014 r. utraciło moc. Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez sąd. Stanowi o tym art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.). Wniosek skarżących zawiera żądanie osób fizycznych przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w rozumieniu art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - p.p.s.a.). Dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym, całkowitym zakresie skarżący powinni wykazać, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych należy stwierdzić, że skarżący wykazali brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w rozumieniu przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sytuacja życiowa skarżących, stan zdrowia, poziom uzyskiwanych dochodów, poziom koniecznych wydatków, razem uzasadniają stwierdzenie, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów tego postępowania sądowego, w przeciwnym razie mogłoby dojść do pozbawienia skarżących środków niezbędnych dla podstawowego utrzymania i koniecznego leczenia. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji, uwzględnić w całości wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy.