I SA/Lu 394/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 4 kwietnia 2007 r., pełnomocnik skarżącego A. S. – radca prawny M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Izby Skarbowej skargę na decyzję tego organu z dnia [...] znak [...]. Od ww. skargi nie został uiszczony wpis stały w wysokości 200 zł stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co do zasady, w takim przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, pod rygorem odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wyjątek od tej zasady stanowi jednak dyspozycja zawarta w art. 221 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarga podlegała opłacie stałej radca prawny wnoszący skargę był zobowiązany do uiszczenia należnego wpisu bez wezwania. Tym samym skoro, jak wskazano powyżej, wpis od skargi nie został uiszczony, to działając na podstawie art. 221 ppsa w zw. z art. 220 ( 3 ppsa należało orzec jak w sentencji