I SA/Lu 403/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu [..] ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [..] nr [..] w przedmiocie opłaty targowej za dzień 9.12.2011r. postanawia - odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 8.05.2013r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga J. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem wymienionego Sądu w sprawie I SA/Lu 446/12.Sformułowano w niej wniosek o merytoryczne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji, jako podstawę wznowienia powołano art.273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zaś w uzasadnieniu wyjaśniono, że "podczas przeglądania akt SKO" skarżąca stwierdziła, że J. B. – dyrektor Wydziału Finansowego Urzędu Miasta działała na podstawie upoważnienia udzielonego przez A. F., jako Prezydenta Miasta, w dniu [...].12.2006r., tj. kiedy jeszcze A. F. nie pełniła wskazanej funkcji. Ponadto zauważono, że "trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania administracyjnego został zachowany". Wezwaniem z dnia 23.05.2013r., na podstawie art.280 § 2 p.p.s.a., skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz potwierdzających, że z okoliczności podnoszonych w skardze o wznowienie postępowania nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k-6 akt sądowych). Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 10.06.2013r. (k-7) i pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przepisy regulujące kwestie wznowienia postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej zawarte są w Dziale VII p.p.s.a. Wynika z nich, w szczególności, że: * można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (art.270) * można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art.273 § 2) * skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, a termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy, co w niniejszej sprawie nie ma znaczenia; art.277) * skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art.279) * sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci (art.280 § 1) * na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art.280 § 2). Podkreślić należy, że strona obowiązana jest podać okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi, zatem nie może być uznane za wystarczające samo stwierdzenie, że termin został zachowany. Podobnie, gdy podstawą wznowienia mają być później wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, to nie wystarczy wskazać na określone dowody lub okoliczności, lecz należy uprawdopodobnić, że zostały one "wykryte później" oraz że strona nie mogła z nich skorzystać w postępowaniu, którego żądanie wznowienia dotyczy. Pominięcie w skardze, o której mowa na wstępie, wymienionych wyżej jej koniecznych elementów, tj. okoliczności stwierdzających zachowanie terminu oraz uprawdopodobnienia istnienia powołanej w skardze podstawy wznowienia, spowodowało skierowanie do skarżącej wezwania w trybie art.280 § 2 p.p.s.a. Ponieważ jednak wezwanie to okazało się bezskuteczne, a skarżąca nie uprawdopodobniła, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania został zachowany oraz że zachodzi ustawowa podstawa wznowienia, skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić na podstawie art.280 § 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.