I SA/Lu 404/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe /Odzieżowej Spółdzielni Pracy [...] w podatku dochodowym od osób fizycznych, odsetki i koszty egzekucyjne/ p o s t a n a w i a przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wniosła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF nie precyzując w nim zakresu prawa pomocy, o którego przyznanie wnosi. Do wniosku strona skarżąca dołączyła niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów. Strona skarżąca wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wskazała, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzenie występowania przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga ustalenia wpływu obowiązku ponoszenia kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Na obecnym etapie niniejszego postępowania jego koszty sądowe prócz wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). W oparciu o oświadczenie strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złote netto. Strona skarżąca podkreśliła, że po częściowym zajęciu jej emerytury przez komornika oraz uiszczeniu wszelkich opłat eksploatacyjnych pozostaje jej kwota (niesprecyzowana przez stronę skarżąca, co do wysokości), która wystarcza jedynie na pokrycie niezbędnych wydatków na wyżywienie oraz zakup leków i środków czystości. Jednocześnie strona skarżąca podniosła, że jest osobą samotną, bezdzietną, której rodzice zmarli w związku, z czym nie może liczyć na pomoc najbliższych. Wyjaśniła ona również, że aby uiścić wpis sądowy od wniesionej skargi musiała się zapożyczyć. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią wymaganych na obecnym etapie kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Referendarz sądowy obdarzył bowiem wiarą oświadczenie strony skarżącej, że po częściowym zajęciu jej emerytury przez komornika oraz uiszczeniu wszelkich opłat eksploatacyjnych z jej dochodu netto pozostaje kwota, która wystarcza jedynie na pokrycie niezbędnych wydatków na wyżywienie oraz zakup leków i środków czystości. Zdecydowała o tym, niezależnie od wysokości kosztów utrzymania koniecznego, wysokość dochodu strony skarżącej w kwocie netto. Skoro zaś kwota pozostająca stronie skarżącej po częściowym zajęciu jej emerytury przez komornika oraz uiszczeniu wszelkich opłat eksploatacyjnych pozwala na poniesienie jedynie niezbędnych wydatków na zakup wyżywienia, leków i środków czystości uiszczenie z tej kwoty każdego z kosztów sądowych wymaganych na obecnym etapie niniejszego postępowania może mieć miejsce jedynie poprzez przeznaczenie na ten cel tej części dochodu, która służy pokryciu wydatków na wyżywienie czy zakup leków. To zaś decyduje o powstaniu uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.