I SA/Lu 408/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. C. Spółka Akcyjna z siedzibą w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia odrzucić skargę Po wniesieniu skargi przez K. S. C. S.A. z siedzibą w T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję SKO w C., pełnomocnik spółki podpisany pod skargą został wezwany do złożenia stosownego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej oraz do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS), który to brak nie został uzupełniony, wobec czego sąd odmówił dopuszczenia doradcy podatkowego M. N. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej (postanowienie z dnia 16 sierpnia 2018 r.). W konsekwencji powyższego w wykonaniu zarządzenia z dnia 16 sierpnia 2018 r. spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: a) podpisanie skargi przez osoby uprawnione zgodnie z zasadą reprezentacji wynikającą z KRS, b) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS) - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że braki formalne skargi należy usunąć w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 28 sierpnia 2018 r., co oznacza, że 7-dniowy termin przysługujący na ich uzupełnienie upłynął 4 września 2018 r. Pomimo upływu terminu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, jeżeli skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby to umocowanie. Powszechnie przyjmuje się w praktyce sądowej, że dokumentem tym jest odpis KRS. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wobec odmowy dopuszczenia podpisanego pod skargą doradcy podatkowego do udziału w sprawie, skarżąca Spółka została wezwana do podpisania skargi przez osoby do tego uprawnione (zgodnie z zasadą reprezentacji wynikającej z KRS) oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony. Siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 4 września 2018 r. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Jedynie dla porządku dodać należy, że bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia jest przy tym okoliczność, że pismem z dnia 2 lipca 2018 r. doradca podatkowy występujący w imieniu Spółki cofnął skargę, skoro nie został dopuszczony do udziału w sprawie jako pełnomocnik, i czynność tę należało uznać za bezskuteczną, Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest też to, iż kolejnym pismem z dnia 31 sierpnia 2018 r. skargę cofnęła Spółka, bo ze względu na brak nadesłania odpisu KRS, osoby podpisane pod tym pismem nie wykazały swojego umocowania do dokonania tej czynności.