I SA/Lu 41/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza T. z dnia [...] nr [...]; II. zasądza na rzecz A. M. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy skarżoną przez A. M. decyzję Burmistrza T. z dnia [...] Nr [...], odmawiającą mu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 marca 2006r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, jedynie posiadacz gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym jest uprawniony do występowania z wnioskiem o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego. Kolegium stwierdziło przy tym, że wyłącznie podmioty wymienione w art. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym są podatnikami podatku rolnego i wskazało, iż są nimi dzierżawcy gruntów rolnych, jeśli umowę dzierżawy sporządzono na piśmie, zawarto ją na co najmniej 10 lat oraz zgłoszono ją do ewidencji gruntów i budynków. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych pod adresem skarżonej decyzji, Kolegium wyjaśniło, że A. M. użytkował grunty rolne o powierzchni 6,12 ha na podstawie umowy dzierżawy zawartej ze swoimi rodzicami, jednakże nie był on podatnikiem podatku rolnego w świetle poczynionych ustaleń wskazujących, że umowy nie zgłoszono do ewidencji gruntów i budynków (dowodziło tego pismo Urzędu Miejskiego w T. z dnia 18 października 2006 r. Nr [...]), a osobą zobowiązaną do uiszczenia podatku rolnego – zgodnie z decyzją wymiarową wydaną przez Burmistrza T. w dniu 16 lutego 2006 r. Nr [...] – był M. M. Wobec tego – w ocenie Kolegium – zasadnie odmówiono zainteresowanemu zwrotu podatku akcyzowego. W skardze do Sądu A. M. zarzucił, że istniały ustawowe podstawy do uwzględnienia jego wniosku o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie zakupionego oleju napędowego. We wnioskach domagał się uchylenia skarżonej decyzji i zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej ( Dz. U. Nr 52, poz. 379 ) – zwanej dalej ustawą o zwrocie podatku akcyzowego – zwrot podatku przysługuje producentowi rolnemu. Za producenta rolnego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym ( art. 3 ust. 2 ). W świetle przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. podatku rolnym ( tekst jednolity Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej ( art. 2 ust. 1). Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych sprawy wynika, że skarżący jest posiadaczem gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,12 ha na podstawie zawartej w 2004 r. umowy dzierżawy. W swoim oświadczeniu z dnia 8 września 2006 r. podał, że prowadzi działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym (k. zał. Nr 18). W tych okolicznościach spełnione zostały przesłanki określone w art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego, która – co trzeba wyraźnie podkreślić – w żadnym z przepisów nie uzależnia zwrotu akcyzy zawartej w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej od tego czy wnioskodawca jest podatnikiem podatku rolnego. Zatem za błędny i naruszający dyspozycję art.3 ust. 1 i 2 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego należało uznać sformułowany w uzasadnieniu decyzji organu I jak i II instancji pogląd prawny, że fakt iż skarżący nie jest podatnikiem podatku rolnego uniemożliwia zwrot podatku akcyzowego. Dlatego też, za pozbawione znaczenia prawnego w niniejszej sprawie należało uznać wywody organów podatkowych w zakresie odnoszącym się do braku obowiązku podatkowego w podatku rolnym po stronie skarżącego. Wypada w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z art. 336 Kodeksu cywilnego, posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel ( posiadacz samoistny ), jak i ten kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). W tej sytuacji nie sposób pominąć przepisu art. 3 ust. 3 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego w myśl, którego w przypadku gdy grunty gospodarstwa rolnego stanowią przedmiot posiadania samoistnego i posiadania zależnego, zwrot podatku akcyzowego przysługuje posiadaczowi zależnemu. Z tych też względów i na mocy art. 145 § 1 pkt 1 litera a/, art. 135 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji.