I SA/Lu 410/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 11 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności części II raty podatku rolnego za 2005 rok - p o s t a n a w i a - - odrzucić skargę. C. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w sprawie odroczenia terminu płatności części II raty podatku rolnego za 2005 rok. W dniu 30 sierpnia 2005 r. C. K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez skarżącą w dniu 5 września 2005 r. / kserokopia potwierdzenia odbioru k.25 –oryginał w aktach o sygn. I SA/Lu 409/05, k.22/. Do dnia dzisiejszego wpis nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżąca otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 5 września 2005 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 12 września 2005 r. i jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.