I SA/Lu 410/07
PostanowienieWSA w Lublinie2008-06-18
Skład orzekający: Referendarz sądowy Erwin Srebrny
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną. Wysokość tego wynagrodzenia jest określona w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i zależy od wartości przedmiotu sprawy oraz instancji postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca K.Ł. uzyskała prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. Doradca podatkowy Z.Ż. został wyznaczony do prowadzenia sprawy. Po zakończeniu postępowania doradca podatkowy wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie otrzymał wynagrodzenia od strony. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano doradcy podatkowemu Z.Ż. wynagrodzenie w kwocie 3 600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które wypłacono z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty i maj 2004 r. - w zakresie wniosku doradcy podatkowego Z.Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; postanawia: przyznać doradcy podatkowemu Z.Ż. wynagrodzenie w kwocie 3 600 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2007 r. /k. 44/ przyznano skarżącej K.Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
i ustanowienie doradcy podatkowego, którego wyznaczyć miała Krajowa Rada Doradców Podatkowych. W wykonaniu powyższego postanowienia, pismem z dnia
6 września 2007 r. /k. 53/ Krajowa Rada Doradców Podatkowych zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem został wyznaczony doradca podatkowy Z.Ż., któremu skarżąca udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa /k. 57/.
Pismem z dnia 29 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącej doradca podatkowy Z.Ż., w związku z zakończonym wyrokiem z dnia 21 listopada 2007 r. postępowaniem wniósł o zasądzenie kosztów tego postępowania w związku z wyznaczeniem jego jako pełnomocnika strony w ramach prawa pomocy. Pismo pełnomocnika zawierało oświadczenie, iż nie otrzymał on od strony żadnego wynagrodzenia i zwrotu kosztów pomocy prawnej.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony [...] doradca podatkowy [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności [...] doradców podatkowych, [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także udział doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie o przepisu § 2 ust. 1 pkt. 1 f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu
(Dz. U. Nr 212, poz. 2075) wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (w niniejszej sprawie jest to kwota 70 630 zł), przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50 000 zł do 200 000 zł wynosi
3 600 zł.
Biorąc więc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.
Art. 210.
§ 1.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło