I SA/Lu 413/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia : - odrzucić skargę, - zwrócić skarżącej J. P. kwotę wpisu w wysokości [...] którą to wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Decyzją z dnia [...]nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 5 maja 2009 r. Termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej upływał 4 czerwca 2009 r. Pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nadając ją na poczcie bezpośrednio na adres sądu w dniu 3 czerwca 2009 r. Skarga wpłynęła do sądu w dniu 8 czerwca 2009 r. W dniu 9 czerwca 2009 r. przedmiotowa skarga została wysłana przez tut. sąd zgodnie z właściwością na adres Dyrektora Izby Skarbowej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Termin do wniesienia skargi wynosił 30 dni. Pełnomocnik nadał wprawdzie skargę na poczcie w dniu 3 czerwca 2009 r., lecz skierował ją bezpośrednio na adres sądu z pominięciem organu wydającego zaskarżony akt. W takiej sytuacji termin do wniesienia skargi jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem tego terminu przekazana do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, do którego wpłynęła skarga J. P.przekazał ją organowi w dniu 9 czerwca 2009 r. (k. 10). Termin do wniesienia skargi został zatem uchybiony co wyczerpuje przesłankę określoną w art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie w przedmiocie wpisu od skargi uzasadnione było treścią art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) wyżej powołanej ustawy. W świetle powyższych okoliczności należało orzec jak na wstępie.