I SA/Lu 416/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 5 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2024 r. nr 0601-IOD-2-4100.54.2023 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r. postanawia: odrzucić skargę. S. (dalej: Stowarzyszenie) zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2024 r. w przedmiocie podatku od osób prawnych za 2018 rok. Skargę podpisał M. G., bez wskazania z jakiego tytułu podpisuje skargę. Do skargi nie przedłożono dokumentu w celu wykazania umocowania osoby działającej w imieniu spółki, wobec czego Stowarzyszenie zostało wezwane do złożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej np. aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 czerwca 2024 r., strona skarżąca została również wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.563 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia do usunięcia braków formalnych skargi oraz zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 17 lipca 2024 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." – przesyłka była dwukrotnie awizowana: 3 i 11 lipca 2024 r. Do dnia dzisiejszego nie usunięto braków formalnych skargi, nie opłacono wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: I. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Z treści art. 28 i art. 29 p.p.s.a. wynika obowiązek wykazania umocowania osób działających w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową przy pierwszej czynności w sprawie. Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Stowarzyszenie złożyło skargę podpisaną przez M. G., nie załączając dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, nie podając w żaden sposób kim jest osoba podpisana pod skargą, wobec czego strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej np. aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. II.Zgodnie z art. 214 § 1 i art. 219 § 1 p.p.s.a. strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Natomiast na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a - Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 p.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów. Wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Stowarzyszeniu 17 lipca 2024 r. W wyznaczonym terminie, tj. do 24 lipca 2024 r., strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania - nie złożyła dokumentów określających umocowanie do jej reprezentowania, wpisu nie opłaciła. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.