I SA/Lu 421/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie NSA Ewa Gdulewicz (spr.),, NSA Anna Kwiatek, Protokolant st. insp. Sąd. Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania S.B. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...]lutego 2005 r. zabezpieczającej wykonanie zobowiązań podatkowych w kwocie 3 545 380,000 zł oraz odsetek w wysokości 1.334.290,90 zł przed terminem płatności na majątku wspólnym małżonków E. A. i S.L. B. oraz na majątku odrębnym S. B., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że w toku postępowania kontrolnego w prowadzonej przez S.B. firmie "[...]" w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczeń z budżetem państwa w zakresie podatku akcyzowego za okres od stycznia 2002 r. do stycznia 2004 r. stwierdzono nieprawidłowości związane ze sprzedażą oleju opałowego (m.in. brak oświadczeń o przeznaczeniu oleju napędowego na cele grzewcze obejmujących 3.076.600,00 zł litrów sprzedanego oleju, oświadczenia opiewające na zakup wyższej ilości oleju niż ilość potwierdzona zeznaniami świadków). Powyższe nieprawidłowości dały podstawę do oceny, że zobowiązanie główne w podatku akcyzowym może wynieść 3.545.380,000 zł. Uwzględniając poczynione ustalenia, przeprowadzono postępowanie dowodowe w celu sprawdzenia czy w sprawie zachodzą przesłanki do zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego przed terminem płatności w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej. W toku postępowania stwierdzono, że S.B. w zeznaniu podatkowym za 2002 r. PIT-36 wykazał dochód w wysokości 1.070.812,00 zł, w 2003 r. w wysokości 152.669,24 zł. W deklaracjach dla podatku VAT-7 za okres od stycznia do listopada 2004 r. wykazany przychód wynosił 38.680,00 zł . Ponadto podatnik w deklaracjach o podatku akcyzowym od paliw silnikowych za styczeń 2003 r. wykazał sprzedaż, od której zadeklarowana kwota podatku akcyzowego wynosiła 8.187 zł, natomiast od lutego 2003 r. do maja 2004 r. firma nie dokonywała już sprzedaży gazu służącego do tankowania samochodów osobowych. Z uzyskanych informacji wynikało, że firma [...]" S.B. w z dniem 22 grudnia 2004 r. została wykreślona z rejestru przedsiębiorców. Wskutek powyższych ustaleń wydana została w dniu 25 lutego 2005 r. ww. decyzja o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych. W odwołaniu od tej decyzji S.B. wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania z uwagi na brak przesłanek wynikających z art. 33 ust. 1 Ordynacji podatkowej. Rozpatrując odwołanie w świetle zebranego materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej wskazując na treść art. 33 stwierdził, że organ pierwszoinstacyjny w sposób wystarczający zbadał przesłanki dokonania zabezpieczenia oraz, że przesłanki te były wystarczające do wydania decyzji. Analizując zarzut strony, że likwidacja przedsiębiorstwa "[...]" i historycznie przedstawiony dochód z tej działalności nie są dostatecznymi przesłankami do uznania, że podatnik nie mógłby regulować swoich zobowiązań podatkowych wynikających z ustaleń kontroli , gdyż po faktycznym zakończeniu działalności tej firmy w marcu 2003 r. przedsiębiorstwo zostało wniesione aportem do Spółki z o.o. w zamian za udziały objęte przez podatnika w tej spółce, organ odwoławczy stwierdził, że twierdzenia te nie znajdują uzasadnienia po wnikliwym przeanalizowaniu kapitałów zakładowych kolejno zakładanych spółek z o.o. "[...]" i "[...]" Spółka z o.o. za cenę 3.800.000,00 zł. Natomiast wpisana do KRS w dniu 23 marca 2004 r. Spółka z o.o. "[...]" posiadała kapitał zakładowy w wysokości 1.560.000,00 zł , w której udziały małż. E. i S. B. wynosiły, jako współwłasność 300.000,00 zł. W świetle powyższego, zdaniem organu odwoławczego, przy tak niskich udziałach w Spółce z o.o. "[...]" jak też wskazanych w decyzji zabezpieczających dochodach za poszczególne lata istniała uzasadniona obawa, że podatnik nie wykona przyszłego zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy za nietrafny uznał także zarzut skierowania decyzji do niewłaściwej osoby, wskazując na treść art. 133 § 1 i § 2 ordynacji podatkowej – a w rozpoznawanej sprawie osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, której pismo doręcza się zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej w miejscu zamieszkania lub miejscu pracy. Odnosząc się do stwierdzeń strony dotyczących poczynienia ustaleń w czasie kontroli podatkowej w oparciu o niepełną dokumentację związaną ze sprzedażą oleju, wskazano, że zarzut ten jest gołosłowny. Ponadto Dyrektor Izby Celnej wskazał na wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 2005 r., (sygn. akt [...]) , którym skazano S.B. za m.in. wprowadzenie w błąd odbiorców paliwa co do składu, jakości i wartości sprzedanego im w ramach firmy "[...]" S.B. odbarwionego oleju opalowego jako napędowego oraz poświadczenie nieprawdy w fakturach VAT. Końcowo organ powołał dokumenty wskazujące na sprzedaż majątku , tj. – akt notarialny z dnia 8 lipca 2004 r. , mocą którego Przedsiębiorstwo "[...]" Sp. z o.o. zostało sprzedane przez skarżącego na rzecz "[...]" Sp. z o.o..; umowę z dnia 8 października 2004 r. o zbyciu przez "[...]" Sp. z o.o. należących do niej udziałów " [...]" Sp. z o.o. (postanowienie Sądu z dnia [...]maja 20054 r. sygn. Nr [...]); akt notarialny z dnia 15 listopada 2004 r., mocą którego małżonkowie B. zbyli prawo do wieczystego użytkowania działek w J. na rzecz" [...]" Sp. z o.o. ; akty notarialne z dnia 24 kwietnia 2005 r. i 4 maja 2005 r. , dotyczące zbycia nieruchomości położonej przy ul. P. i ul. B. oraz postanowienie Sądu z dnia [...] maja 2005 r. dotyczące nieruchomości przy ul. W. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie S.B. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 33 § 1 i § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi, przytaczając poglądy doktryny prawa podatkowego wywodzi, że w sprawie nie istnieją dostateczne dowody, wskazujące jednoznacznie, że podatnik nie wykona zobowiązania w terminie. W ocenie skarżącego organy nie podały żadnej rzeczywistej, logicznej przyczyny wskazującej na konieczność zabezpieczenia zobowiązań jeszcze nie istniejących, bowiem taką przyczyną nie może być likwidacja działalności gospodarczej czy też historycznie pokazany dochód z tej działalności . Ponadto podnosi, że organ II instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego we własnym zakresie, wydając decyzje w oparciu o ustalenia organu pierwszoinstancyjnego. Zdaniem skarżącego w sprawie nie może być mowy o możliwości zastosowania art. 33 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, gdyż nie wystąpiły okoliczności wskazane w § 1 tego przepisu, a skarżący na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu nie posiadał zaległości w wykonywaniu wymagalnych zobowiązań publiczno-prawnych. W sposób zupełnie dowolny organ przyjął, iż skarżący rzekomo wykonywał czynności, których skutkiem była utrata majątku. Skarżący podtrzymał też zarzut, iż decyzja organu I instancji skierowana została do niewłaściwego podmiotu, gdyż Firma "[...]" S. B. została wykreślona z rejestru przedsiębiorców. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2006 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej oświadczył, iż w dniu 6 kwietnia 2006 r. zostały wydane przez Naczelnika Izby Celnej decyzje w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okresy od stycznia 2001 r. do stycznia 2004 r. , składając fax decyzji. Jak wynika z nadesłanych w dniu 16 maja 2006 r. poświadczonych kserokopii decyzji wraz z dowodem doręczenia decyzje te doręczone zostały stronie skarżącej w dniu 10 kwietnia 2006 r. Byt prawny decyzji o zabezpieczeniu określony został w przepisie art. 33a Ordynacji podatkowej. W myśl jego § 1 pkt 2 – decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Skoro dyspozycja tego przepisu została wypełniona, to w ocenie Sądu przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego. Taka zaś sytuacja prawna stanowi z kolei przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Z tych względów orzeczono jak sentencji postanowienia. [...]