I SA/Lu 43/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-02-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej może zostać uwzględniony, jeśli skarżący jedynie ogólnie powołuje się na trudności finansowe i spowolnienie gospodarcze, nie przedstawiając konkretnych dowodów na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Ogólne twierdzenia o trudnościach finansowych i spowolnieniu gospodarczym nie są wystarczające do uzasadnienia wniosku; skarżący musi przedstawić konkretne okoliczności i dowody świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Skarżący A. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując to znacznym spowolnieniem gospodarczym i trudnościami w utrzymaniu płynności finansowej, które mogą wyrządzić mu znaczne szkody.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Lu 43/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Lu 43/13 UZASADNIENIE W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu znacznego spowolnienia gospodarczego, trudności skarżącego z utrzymaniem płynności finansowej. W takiej sytuacji skarżący oceniał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może mu wyrządzić znaczne szkody. Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 – ustawa p.p.s.a.) pozwala wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji wyłącznie w sytuacji, w której zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te zobowiązany jest wykazać wnioskodawca i podać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy tylko przywołanie treści przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozwala zastosować tej instytucji. Przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie pozwala przyjąć, by zmiana rozliczenia podatku od towarów i usług, wynikająca z zaskarżonej decyzji, wiązać się miała z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji życiowej, majątkowej podatnika. Twierdzenia podatnika o trudnościach z utrzymaniem płynności finansowej i to w warunkach opisanych w przesłankach wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zostały w żaden sposób poparte wykazaniem konkretnych okoliczności, dotyczących sytuacji życiowej, majątkowej podatnika, dotyczących warunków i skali prowadzonej działalności. Dla dopełnienia oceny prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej, należy powtórzyć za stanowiskiem prawnym w sprawie II FSK 2563/11, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. I GZ 316/10). Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. postanowienie I FSK 1693/10) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło