I SA/Lu 431/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych, odsetki i koszty egzekucyjne postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 15 kwietnia 2010 r. M. J. wniósł do tut. sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, ze względu na trudną sytuację ekonomiczną. Jak wynika z wniosku, przyczyną jego złożenia było dokonanie zajęcia rachunku bankowego w banku PKO w P. Należy w tym miejscu zauważyć, iż w aktach sądowych znajduje się postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], na podstawie którego zwolnione zostały spod egzekucji rachunki bankowe M. J. zajęte zawiadomieniami nr [...] z dnia [...] oraz nr [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z akt sprawy wniosek M. J. o wstrzymanie wykonania decyzji był podyktowany faktem zajęcia w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dwóch rachunków bankowym należących do skarżącego, co uniemożliwiało mu swobodne dysponowanie zgromadzonymi na nich środkami. Ze wspomnianego wyżej postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...], wynika, iż rachunki te zostały zwolnione spod egzekucji, a zatem odpadła przyczyna, dla której skarżący składał wniosek. Z uwagi na powyższe, nie występują przesłanki pozwalające na wstrzymanie zaskarżonego aktu, a mianowicie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak na wstępie.