I SA/Lu 432/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia - odrzucić skargę. Skarga A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym, skarżący został wezwany, w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej: "ppsa") do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W związku z treścią pisma z dnia 11.06.2013 r. przesłanego w odpowiedzi na wezwanie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 12.06.2013 r. skarżący został ponownie wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia z odwołaniem do treści art.215 § 1 i 2, art. 216 i art. 231 ppsa . Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 17.06.2013 r. W odpowiedzi skarżący złożył pismo tożsame w treści z pismem z dnia 11.06.2013 r., w którym nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z art. 216 ppsa i art. 231 ppsa jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia, od której pobiera się wpis stosunkowy. Jak wskazano, o treści tych przepisów skarżący został poinformowany w wezwaniu z dnia 12.06.2013 r., jednakże pomimo skutecznego doręczenia wezwania skarżący wartości przedmiotu zaskarżenia nie wskazał. W związku z powyższym skoro skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa należało ją odrzucić .