I SA/Lu 433/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Jerzy Drwal, WSA Wojciech Kręcisz (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego i poprawy dobrostanu zwierząt - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania A.T. , od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor ARiMR wskazał, że w dniu 20 kwietnia 2009 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek A. T. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, tj. wniosek kontynuacyjny w trzecim roku realizacji programu rolnośrodowiskowego. Wnioskodawczyni ubiegała się o przyznanie płatności do działek rolnych w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne, wariant uprawy sadownicze, w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności) - S02d01 do powierzchni 3,17 ha. Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego odmówił beneficjentowi przyznania płatności we wnioskowanym zakresie. A.T. odwołała się do tej decyzji. Rozpatrując sprawę i odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor ARiMR uzasadniał, że szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oraz przestrzenny zasięg wdrażania tego działania, w zakresie ustalonym w planie rozwoju obszarów wiejskich uregulowane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr. 174 poz. 1809, z późn. zm.), które wydane zostało na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U Nr 229, poz. 2237 z późn. zm.). Odwołując się do przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. Dyrektor ARiMR uzasadniał, iż płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do: 1) przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOIGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004); 2) realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 3) prowadzenia rejestru działań realizowanych w ramach programu rolnośrodowiskowego (rejestru działalności rolnośrodowiskowej) zawierającego wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, z tym że rejestr ten w odniesieniu do zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; rejestr prowadzi się na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ odwoławczy argumentował, że zgodnie z dyspozycją § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych jako sady. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku kalendarzowym ustala się natomiast jako: 1) iloczyn stawek płatności na hektar gruntu rolnego i deklarowanej przez producenta rolnego powierzchni działek rolnych lub 2) iloczyn stawek płatności na sztukę zwierzęcia i deklarowanego przez producenta rolnego średniorocznego stanu krów, klaczy i matek owiec; 3) iloczyn stawek płatności na metr bieżący strefy buforowej i deklarowanej przez producenta rolnego długości tej strefy. Dyrektor ARiMR podnosił w tym względzie, że warunkiem przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest złożenie wniosku w określonym terminie, tj. w myśl § 11 ust. 5 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, począwszy od roku następującego po roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Zgodnie zaś z art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 35, poz. 217 ze zm.) wniosek o przyznanie płatności składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Termin ten nie podlega przywróceniu. Dyrektor ARiMR podnosił, że A.T. zadeklarowała realizację programu rolno środowiskowego na działkach rolnych położonych na następujących działkach ewidencyjnych: nr 4, znajdującej się w województwie l., powiat k., gmina W., obręb Z.; nr [...] i [...], znajdujących się w województwie l., powiat k., gmina W., obręb E.. Strona rozpoczęła przestawianie ww. działek na ekologiczne metody produkcji w 2007 r., a zatem rok 2009 jest trzecim rokiem realizacji rolnictwa ekologicznego. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r., o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2009 r., Nr 116 poz. 975 ze zm.) zgłoszenie podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, przyjmują podmioty upoważnione do działania w rolnictwie ekologicznym jako jednostki certyfikujące. Jednostki certyfikujące, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, przekazują do dnia 31 października każdego roku Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykaz producentów, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej, zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu za ten rok. Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy jednostki certyfikujące mogą dokonać do ostatniego dnia lutego następującego po roku przekazania wykazu zgłoszenia błędów lub pomyłek. W wykazie przekazywanym Prezesowi ARiMR jednostki certyfikujące potwierdzają wielkość powierzchni poszczególnych, realizowanych przez producenta wariantów rolnictwa ekologicznego. Dyrektor ARiMR wskazywał, że zasady przejście z rolnictwa konwencjonalnego na rolnictwo ekologiczne w danym okresie, w trakcie którego stosowano przepisy dotyczące produkcji ekologicznej, zwanego konwersją, określone zostały w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UEL z 2007 r., Nr 189, str. 1, z późn. zm.). Na podstawie art. 17 ust. 2 w/w rozporządzenia zastosowanie znajduje art. 36 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. UEL z 2008 r., Nr 250, str. 1). Zgodnie z tym przepisem, aby rośliny lub produkty roślinne mogły być uznane za ekologiczne, na działkach w okresie konwersji należy stosować zasady, o których mowa w art. 9, art. 10, art. 11 i art. 12 rozporządzenia (WE) nr 83412007 i rozdziale l niniejszego rozporządzenia, i tam gdzie ma to zastosowanie, szczególne zasady produkcji określone w rozdziale 6 niniejszego rozporządzenia przez przynajmniej dwa lata przed wysiewem lub, w przypadku łąki lub upraw roślin wieloletnich, przez co najmniej dwa lata przed jej wykorzystaniem jako paszy z rolnictwa ekologicznego, lub w przypadku roślin wieloletnich innych niż rośliny na pasze, przez przynajmniej trzy lata przed pierwszym zbiorem produktów ekologicznych . Oznacza to, że okres konwersji zasadniczo trwa dwa lata, a dla upraw wieloletnich, innych niż łąki i pastwiska, które były na gruncie w chwili rozpoczęcia przestawiania gruntu na metody ekologiczne, okres przestawiania może wynosić trzy lata. Decyzję o zakończeniu okresu przestawiania podejmuje uprawniona do kontroli i certyfikacji w rolnictwie ekologicznym jednostka certyfikująca. W dalszej kolejności Dyrektor ARiMR podnosił, że z przedłożonego przez jednostkę certyfikującą "A" wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, nie zostało potwierdzone prowadzenie deklarowanej przez beneficjenta produkcji upraw sadowniczych, w tym jagodowych bez certyfikatu zgodności. Wykaz potwierdził natomiast na całej powierzchni deklarowanej przez stronę do otrzymania płatności tj. na powierzchni 3,17 ha, zakończenie okresu przestawiania. W tych okolicznościach – w ocenie Dyrektora ARiMR – mając na względzie obowiązujące przepisy praw decyzja organu pierwszej instancji odpowiada prawu. W skardze na decyzję Dyrektora ARiMR A. T. nie precyzując zarzutów co do zaskarżonej decyzji argumentowała, że składając wniosek była w 3 roku przestawiania (okresu tego nie zakończyła) i certyfikat jej nie przysługiwał. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wnosząc o jej oddalenie podtrzymał stanowisko i argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji przeprowadzona zgodnie z zasadami wyrażonymi na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych prowadzi do wniosku, iż nie jest ona niezgodna z przepisami obowiązującego prawa. Przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia oceny zasadności, tym samym prawidłowości poczynionych przez organy administracji ustaleń, na podstawie których odmówiły skarżącej A.T. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. Z akt sprawy wynika, że: 1) wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2009 r. A.T. wystąpiła o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt – wniosek ten był wnioskiem kontynuacyjnym w trzecim roku realizacji programu rolnośrodowiskowego; 2) wnioskodawczyni ubiegała się o przyznanie płatności do działek rolnych w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne, pakiet S02, wariant S02d01 uprawy sadownicze, w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności), na działkach A i B o łącznej powierzchni 3,17 ha; 3) jednostka certyfikująca ("A") w odniesieniu do skarżącej potwierdziła powierzchnię 3,17 ha realizowanego pakietu S02 (rolnictwo ekologiczne), wariant S02d02 uprawy sadownicze, w tym jagodowe z certyfikatem zgodności oraz powierzchnię 0,36 ha pakietu S02, wariant S02a02 uprawy rolnicze z certyfikatem; 4) pierwszy wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt (w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne, pakiet S02, wariant S02d01 uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności), tj. wniosek na 2007 r., skarżąca złożyła w dniu 28 sierpnia 2006 r. (korekta wniosku z dnia 7 listopada 2006 r.), a zgodnie z zaświadczeniem jednostki certyfikującej z dnia 31 sierpnia 2006 r., gospodarstwo rolne skarżącej objęte zostało planem kontroli na 2007 r.; decyzja o przyznaniu płatności na 2007 r. wydana została w dniu [...] (decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K.uchylił decyzję własną z dnia [...] przyznając skarżącej następnie płatność na rok 2007 r. w pierwotnie przyznanej wysokości); 5) w rezultacie rozpatrzenia wniosku z dnia 26 marca 2008 r., przedmiotowa płatność została przyznana skarżącej na 2008 r. decyzją z dnia [...]; 6) jednostka certyfikująca potwierdziła, że na 2007 r. skarżąca znajduje się w wykazie producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, a powierzchnia gruntów realizowanego przez nią wariantu S02d01 wynosi 3,17 ha; 7) jednostka certyfikująca w odniesieniu do 2008 r. potwierdziła, że skarżąca znajduje się w wykazie producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, a powierzchnia gruntów skarżącej – 3,17 ha - w ramach realizowanego przez nią wariantu S02d01 znajduje się w "okresie przestawiania"; 8) jednostka certyfikująca ("A") potwierdziła zaś na 2009 r. powierzchnię 3,17 ha realizowanego pakietu S02 (rolnictwo ekologiczne), wariant S02d02 uprawy sadownicze, w tym jagodowe z certyfikatem zgodności; 9) w toku postępowania, pismem z dnia 30 listopada 2009 r. A.T. została poinformowana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o możliwości zapoznania się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie oraz wypowiedzenia co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań, z którego to prawa nie skorzystała jednak; 10) na etapie postępowania odwoławczego, pismem z dnia 17 lutego 2010 r. strona została zawiadomiona przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji – podobnie jednak, jak w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, A.T.nie skorzystała z przysługującego jej prawa. W kontekście wskazanych okoliczności i elementów stanu sprawy, gdy skonfrontować je z mającymi w niej zastosowanie przepisami obowiązującego prawa (tj. aktów wtórnego prawa unijnego oraz prawodawstwa krajowego) brak jest podstaw, aby zasadnie wywodzić, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie są zgodne z prawem. W tym kontekście, za punkt wyjścia uznać należy przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 regulującego zasady przechodzenia (konwersji) z rolnictwa konwencjonalnego na rolnictwo ekologiczne w danym okresie. Przepis art. 17 ust. 2 tego rozporządzenia odsyła do przepisu art. 36 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli, zgodnie z którym, aby rośliny lub produkty roślinne mogły być uznane za ekologiczne, na działkach w okresie konwersji należy stosować zasady, o których mowa w art. 9, art. 10, art. 11 i art. 12 rozporządzenia (WE) nr 83412007 i rozdziale l niniejszego rozporządzenia, i tam gdzie ma to zastosowanie, szczególne zasady produkcji określone w rozdziale 6 rozporządzenia przez przynajmniej dwa lata przed wysiewem lub, w przypadku łąki lub upraw roślin wieloletnich, przez co najmniej dwa lata przed jej wykorzystaniem jako paszy z rolnictwa ekologicznego, lub w przypadku roślin wieloletnich innych niż rośliny na pasze, przez przynajmniej trzy lata przed pierwszym zbiorem produktów ekologicznych. Powyższe prowadzi do wniosku, że okres konwersji zasadniczo trwa dwa lata, a dla upraw wieloletnich, innych niż łąki i pastwiska okres przestawiania może wynosić trzy lata. W analizowanym zakresie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r., o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2009 r., Nr 116 poz. 975 ze zm.) zgłoszenie podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, przyjmują podmioty upoważnione do działania w rolnictwie ekologicznym, jako jednostki certyfikujące uprawnione do kontroli i certyfikacji w rolnictwie ekologicznym. Podejmują one również decyzje w przedmiocie zakończenia okresu konwersji, wydając świadectwo (certyfikat) każdemu podmiotowi podlegającemu ich kontroli, który w obszarze swojej działalności spełnia wymogi rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 – certyfikat ten identyfikuje podmiot, rodzaj lub asortyment wytwarzanych przez niego produktów oraz okres ich ważności (art. 29 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w związku z art. 2 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym). Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, jednostki certyfikujące przekazują do dnia 31 października każdego roku Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykaz producentów, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej, zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu za ten rok - w wykazie tym, jednostki certyfikujące potwierdzają wielkość powierzchni poszczególnych, realizowanych przez producenta wariantów rolnictwa ekologicznego. Z przepisu pkt 1 ust. 2 art. 17 ustawy wynika przy tym, że jednostki certyfikujące mogą dokonać, do ostatniego dnia lutego następującego po roku przekazania wykazu, zgłoszenia błędów lub pomyłek. W kontekście wskazanych wyżej okoliczności stanu sprawy podkreślić również należy, iż przedmiotowy wykaz, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzieleniem pomocy finansowej producentom ekologicznym stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów k.p.a. (art. 17 ust. 3 ustawy o rolnictwie ekologicznym). W wykonaniu upoważnienia zawartego w art. 17 ust. 4 ustawy o rolnictwie ekologicznym oraz zawartych w nim wytycznych treściowych – wzgląd na uzyskanie informacji związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozporządzeniem z dnia 22 października 2009 r. w sprawie wzoru formularza wykazu producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, oraz sposobu jego przekazywania określił, w załączniku do tego rozporządzenia wzór formularza wykazu producentów stanowiąc jednocześnie, że formularz ten przekazywany jest za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (rozporządzenie to było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2004 r. w sprawie wzoru formularza wykazu producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, które utraciło moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, tj. z dniem 7 sierpnia 2009 r. W kontekście wskazanych wyżej okoliczności stanu sprawy oraz istoty sporu prawnego w sprawie podkreślić również należy, iż z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich wynika, iż: 1) płatność rolnośrodowiskowa przyznawana jest na wniosek producenta rolnego, składany corocznie na formularzu udostępnianym przez Agencję, w którym producent rolny deklaruje kod i nazwę pakietu lub wariantu, określając w ten sposób przedmiot swojego żądania (§ 11 rozporządzenia); 2) sekcja XI formularza wniosku zawiera oświadczenie producenta rolnego o znajomości zasad i tryby realizacji programu rolnośrodowiskowego oraz jego zobowiązania; 3) wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej składa się w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia, wnioski zaś o przyznanie kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, począwszy od roku następującego po roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej (§ 11 ust. 4 i 5 rozporządzenia); 4) do wniosku składanego po raz pierwszy, w przypadku realizacji pakietu rolnictwo ekologiczne, dołącza się kopię certyfikatu zgodności wymaganego przepisami o rolnictwie ekologicznym albo dokument poświadczający, że gospodarstwo rolne znajduje się w okresie przestawiania na produkcję rolniczą metodami ekologicznymi, albo dokument poświadczający, że gospodarstwo rolne jest objęte planem kontroli, wydawane przez upoważnioną jednostkę certyfikującą (§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia); 5) producent rolny 5 letni program rolnośrodowiskowy realizuje od dnia 1 marca roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej (§ 13 ust. 2 rozporządzenia). Według Sądu, z faktu zadeklarowania przez skarżącą wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2009 r. do płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. działek rolnych A i B o łącznej powierzchni 3,17 ha w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne, pakiet S02, wariant S02d01 uprawy sadownicze, w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności), na działkach A i B o łącznej powierzchni 3,17 ha, w tym również potwierdzenia przez jednostkę certyfikującą na 2009 r. realizacji przez skarżącą pakietu S02 (rolnictwo ekologiczne), wariant S02d02 uprawy sadownicze, w tym jagodowe z certyfikatem zgodności oraz faktu pasywnej postawy skarżącej na etapie postępowania administracyjnego w sprawie przed organem pierwszej instancji oraz przed organem odwoławczym, brak jest podstaw, aby wywodzić, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie są zgodne z prawem. Tym bardziej, że jak wyżej wskazano, wniosek producenta rolnego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, w którym deklaruje on kod i nazwę pakietu lub wariantu, określa przedmiot żądania wnioskodawcy w przedmiotowym postępowaniu. Ponadto, postępowanie to, jak również jego wynik, co stanowi konsekwencję jego charakteru oraz charakteru płatności, o którą ubiega się wnioskodawca, zdeterminowane jest oceną realizacji warunków i wymagań w rolnictwie ekologicznym dokonywaną przez jednostkę certyfikującą. Wykaz zaś producentów rolnych, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej, zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu za dany rok (w sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu na rok 2009), dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzieleniem pomocy finansowej producentom ekologicznym stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów k.p.a. – stanowi więc on dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W przedmiotowej sprawie, jak wyżej już wskazano i co wynika z akt sprawy skarżąca w postępowaniu przed organem prezentowała bierną postawę i nie przeprowadziła dowodu przeciwko treści przedmiotowego wykazu (art. 76 § 3 k.p.a). Nie podważyła więc tego elementu stanu sprawy, który wyrażał się w ustaleniu w prowadzonym postępowaniu realizacji przez nią pakietu S02 (rolnictwo ekologiczne), wariant S02d02 uprawy sadownicze, w tym jagodowe z certyfikatem zgodności, nie zaś zadeklarowanego we wniosku pakietu S02, wariant S02d01 uprawy sadownicze, w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności). Ponadto, z akt sprawy nie wynika, aby jednostka certyfikująca, w terminie do ostatniego dnia lutego następującego po roku przekazania wykazu, dokonała zgłoszenia i korekty zaistniałych błędów lub pomyłek (art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym). W świetle przywołanych okoliczności stanu sprawy oraz mających w niej zastosowania przepisów obowiązującego prawa brak jest więc podstaw, aby podważyć zgodność z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Abstrahując od powyższego odnieść się należy również do konsekwencji prawnych pisma z dnia 7 kwietnia 2010 r. okazanego przez skarżącą na rozprawie w dniu 19 listopada 20010 r. Na wstępie podkreślić należy, że z przepisu art. 1 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wynika, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, definiując w przepisie art. 1 pojęcie "sprawy administracyjnej" precyzuje w art. 3 i art. 4 szczegółowy zakres właściwości tych sądów. W ich świetle kontrola sądów administracyjnym ma charakter ograniczony. Sprowadza się do badania naruszeń prawa przez organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy oraz oceny stopnia tego naruszenia z punktu widzenia wpływu na wynik sprawy. Istotne jest przy tym, że kontrola ta realizowana jest z uwzględnieniem stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego wynikającego z akt sprawy administracyjnej, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu lub czynności i przy zastosowaniu kryterium zgodności z prawem działań bądź zaniechań organów administracji publicznej. W tym też kontekście podkreślić należy, że pismo jednostki certyfikującej "A" okazane przez A.T.na rozprawie, o treści opisanej w protokole rozprawy (okazany wykaz nie zawiera oznaczenia roku którego dotyczy), pochodzi z daty 7 kwietnia 2010 r., zaskarżona zaś do sądu administracyjnego decyzja Dyrektora Oddziału ARiMR z dnia [...]. Z oświadczenia skarżącej wynika zaś, że występowała do jednostki certyfikującej o wyjaśnienie przedmiotowej kwestii spornej, zaś ze stanowiska pełnomocnika Dyrektora Oddziału ARiMR, że organ nie posiadał żadnych informacji odnośnie pomyłki lub błędu jednostki certyfikującej w wykazie producentów rolnych na 2009 r. W związku z powyższym, treść pisma okazanego przez skarżąca na rozprawie nie mogła stanowić podstawy do oceny o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Nie oznacza to jednak, że treść tego pisma oraz wynikające z niego okoliczności nie mogą nie wywoływać żadnych konsekwencji prawnych. Zaistniałą sytuację można bowiem i należy rozpatrywać z perspektywy nadzwyczajnego trybu wzruszania decyzji ostatecznych, a mianowicie instytucji wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, a to w kontekście przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.