I SA/Lu 436/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr Rep. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 r. postanawia : - odrzucić skargę. L. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr Rep. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 r. Skarga została wniesiona, za pośrednictwem organu, faksem w dniu 16 czerwca 2009 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie uznając, iż została ona wniesiona z jednodniowym uchybieniem terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak wynika z akt postępowania zaskarżona decyzja została doręczona stronie w sposób prawem przewidziany, w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w dniu 16 maja 2009 r. (k. 23 akt administracyjnych). Zgodnie z art. 54 ( 1 i 53 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "ppsa") - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, upływał z dniem 15 czerwca 2009 r., który to dzień nie był sobotą, ani innym dniem ustawowo wolnym od pracy, aby mogła znaleźć zastosowanie dyspozycja art. 83 § 2 ppsa. W tych okolicznościach skargę wniesioną w dniu 16 czerwca 2009 r., uznać należy za spóźnioną. Zważyć przy tym należy, że strona o przywrócenie terminu do jej wniesienia nie wnioskowała. Z tych tez względów działając na podstawie art. 58 ( 1 pkt 2 i § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.