I SA/Lu 436/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka (sprawozdawca) Sędziowie WSA Andrzej Niezgoda, WSA Grzegorz Wałejko Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2014 r. I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi E. P. kwotę [...]zł (siedemdziesiąt trzy złote osiemdziesiąt groszy) w tym podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania B. F. od decyzji wymiarowej na podatek rolny za 2014 r., nr [...] z dnia [...]r., wydanej przez Wójta Gminy [...] – utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W jej uzasadnieniu podano, że organ I instancji ustalił dla skarżącego jako właściciela działki nr [...] położonej w M. I o powierzchni 0,67 ha - podatek rolny za 2014 r. w kwocie 132,00zł. W odwołaniu od tej decyzji skarżący wyjaśnił, że "odwołuje się od dwóch decyzji tj. dotyczących działek o powierzchni odpowiednio 0,30 ha i 0,67 ha i jednocześnie zwraca uwagę, że nie została dotychczas wydana decyzja dotycząca działki o powierzchni 0,08 ha położonej w M. przy ul. [...] (działka nr [...]), gdzie obecnie on sam mieszka i przebywa". Podnosił, że w poprzednich latach były trzy decyzje, na podstawie których wpłacał podatek w terminie. W bieżącym roku także wpłaca podatek według ubiegłorocznych trzech decyzji. Według niego wydanie zaskarżonej decyzji świadczy o tym, że organ podatkowy żąda ponownie podatku i wyznacza kolejny termin na jego zapłatę. Zauważył nadto, że organ wadliwie określa adres jego zamieszkania, pomijając nazwę ulicy i numer domu, a także zarzucił Urzędowi Gminy działanie na jego szkodę oraz domagał się ustalenia i zbadania na miejscu, do kogo należą grunty, ustalenia ich dochodowości, a dopiero wtedy wymiaru podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie w pierwszej kolejności podniosło, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 z późn. zm., zwanej dalej: "u.p.r."), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. W przepisach u.p.r., ustawodawca przewidział dwie podstawy opodatkowania i dwie stawki podatku rolnego dla ww. rodzajów gruntów (art. 6 ust. 1 u.p.r.). Organ odwoławczy podkreślił, że gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego zostało zdefiniowano w art. 2 ust. 1 u.p.r. jako obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Jak wynika z wypisów z rejestru gruntów prowadzonego przez Starostwo Powiatowe [...] z dnia: 2 stycznia, 14 lipca i 3 listopada 2014r., B. F. jest właścicielem działki nr [...] w M. I o powierzchni 0,67 ha fizycznych i 1,0560 ha przeliczeniowych, oznaczonej jako grunty orne R II (0,64 ha) i N (0,03 ha). Mając na uwadze dane ujawnione w przywołanej ewidencji gruntów, organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo przyjął w zaskarżonej decyzji powierzchnię użytków rolnych wynikającą z ewidencji gruntów i budynków tj. 0,67 ha fizycznych, a 1,0560 ha przeliczeniowych, jako podstawę opodatkowania w rozpatrywanej sprawie, powołując się przy tym na art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 z późn. zm., zwanej dalej: "u.p.g.k.") stanowiący, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, dodając, że organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków i wypowiadania się przedmiocie prawa własności, bądź co do faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości, a są związane danymi dotyczącymi właścicieli, powierzchni, rodzajów i klas gruntów wynikającymi z tej ewidencji. Od tej decyzji B. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzucając, że zaskarżona decyzja "nie wypowiada się dokładnie co dzieje się obecnie na działce nr [...], gdzie na stałe przebywa" oraz twierdząc, że "konieczne jest zbadanie wszystkiego na miejscu, co gdzie jest i do kogo należy i na jakiej podstawie", skarżący zwrócił nadto uwagę, że z tą sprawą "wiąże się szereg spraw", które doprowadziły go do utraty mienia i bezdomności. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o oddalenie skargi podtrzymało swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw prawnych. Podkreślenia na wstępie wymaga, że przedmiotem niniejszego postępowania jest jedynie kwestia opodatkowania działki nr [...] położonej w obrębie M. I, o powierzchni 0,67 ha fizycznych (1,0560 ha przeliczeniowych) oznaczonej jako grunty orne R II (0,64 ha) i N (0,03 ha), której skarżący jest właścicielem. To zaś oznacza, że zarzuty skargi – zresztą niezbyt jasne – nie mogą dotyczyć działki nr [...] o powierzchni 0,08 ha położonej w M. przy ul. [...], co do której domaga się on wypowiedzenia "co się na niej dzieje" oraz "zbadania na miejscu, co gdzie jest i do kogo należy i na jakiej podstawie". Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Z kolei przepis art. 6 ust. 1 u.p.r. przewiduje dla ww. rodzajów gruntów dwie podstawy opodatkowania i dwie stawki podatku rolnego, a mianowicie: dla gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego (podstawą opodatkowania jest liczba hektarów przeliczeniowych, a stawka wynosi równowartość pieniężną 2,5 q żyta od 1 ha przeliczeniowego, pkt 1), dla gruntów pozostałych, tj. o powierzchni mniejszej niż 1 ha (podstawą opodatkowania jest liczba hektarów tzw. "fizycznych" wynikająca z ewidencji gruntów i budynków; stawka wynosi w tym przypadku równowartość pieniężną 5 q żyta od 1 ha, pkt 2). Dla zastosowania właściwej podstawy opodatkowania podatkiem rolnym i stawki tego podatku istotne zatem jest ustalenie, czy dany grunt podlegający temu podatkowi wchodzi w skład gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 1 u.p.r. jako obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Poza sporem pozostaje, że z wypisów z rejestru gruntów, prowadzonego przez Starostwo Powiatowe [...] wynika, że skarżący jest właścicielem działki nr [...] w M. I o powierzchni 0,67 ha fizycznych i 1,0560 ha przeliczeniowych, oznaczonej jako grunty orne R II (0,64 ha) i N (0,03 ha). Mając na uwadze dane ujawnione w przywołanej ewidencji gruntów należało uznać, że organy prawidłowo przyjęły ww. powierzchnię użytków rolnych wynikającą z ewidencji gruntów i budynków. Stosownie bowiem do przepisu art. 21 ust. 1 u.p.g.k., podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Należy przy tym podkreślić, że organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków i wypowiadania się przedmiocie prawa własności ani faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości. Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.g.k., ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie i tylko ten organ uprawniony jest do wprowadzania zmian w tej ewidencji. Oznacza to, że organy podatkowe są związane danymi dotyczącymi właścicieli, powierzchni, rodzajów i klas gruntów wynikającymi z tej ewidencji. Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Dopóki dane wynikające z ewidencji nie zostaną zmienione, organy podatkowe mają obowiązek wyliczania podatku, jak i przyjmowania za właścicieli lub współwłaścicieli osoby w niej ujawnione i nie są uprawnione do kwestionowania czy korygowania zapisów w tej ewidencji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe (por. wyrok NSA z 19 czerwca 2012 r., sygn. II FSK 2241/10,CBOSA). W świetle wskazanych przepisów nie budzi wątpliwości, że zarzuty skarżącego nie mogą zostać uznane za uzasadnione. Wadliwe jest bowiem jego stanowisko, że organy nieprawidłowo ustaliły podstawę opodatkowania w oparciu o zapisy w ewidencji gruntów i budynków. Wobec wiążących dla organów podatkowych danych wynikających z tej ewidencji, żądania skarżącego co do "zbadania na miejscu i ustalenia do kogo i co należy" - nie mogły odnieść skutku w postępowaniu podatkowym dotyczącym wymiaru podatku rolnego. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku ma swoje uzasadnienie w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 1 z uwzględnieniem § 2 ust. 3 § rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, ze zm.) w zw. z art. 250 p.p.s.a.