I SA/Lu 44/13
PostanowienieWSA w Lublinie2013-03-29
Skład orzekający: Halina Chitrosz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2010 r. jest uzasadnione ze względu na trudności finansowe skarżącego?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne twierdzenia o trudnościach finansowych, bez konkretnych dowodów, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Skarżący A.C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług za maj 2010 r. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, argumentując to znacznym spowolnieniem gospodarczym i własnymi trudnościami z utrzymaniem płynności finansowej, które jego zdaniem mogą wyrządzić znaczne szkody. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2010 r. A.C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał na znaczne spowolnienie gospodarcze i swoje trudności z utrzymaniem płynności finansowej. Jego zdaniem okoliczności te wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczne szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ138/04, publ. SIP Lex nr 281811).
Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne.
W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił powyższych okoliczności. Przedstawiona argumentacja nie pozwala przyjąć, by zmiana rozliczenia podatku od towarów i usług, wynikająca z zaskarżonej decyzji, wiązać się miała z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji życiowej i majątkowej podatnika.
Twierdzenia skarżącego o trudnościach z utrzymaniem płynności finansowej w warunkach opisanych w przesłankach wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zostały w żaden sposób poparte wykazaniem konkretnych okoliczności, dotyczących jego sytuacji życiowej, majątkowej, ani warunków i skali prowadzonej działalności.
Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło