I SA/Lu 440/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące czerwiec – grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 31 maja 2011 r. (koperta z datownikiem pocztowym 31 maja 2011 r. k. 4 akt sądowych) E.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości, doręczoną skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2011 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. 23 akt administracyjnych) W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Skarżący o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie wnosił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej ppsa - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została skarżącemu doręczona w dniu 26 kwietnia 2011 r. (k. 23 akt administracyjnych), zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 26 maja 2011 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została wniesiona, w dniu 31 maja 2011 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.