I SA/Lu 441/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia - odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy, dnia 22.06.2011r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, skarga Z. C. na decyzję wymienionego organu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2011r. /k-10 akt sprawy/ skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi w kwocie zł 200,00 w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 21.07.2011r. /k-11,14/, w trybie art.73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; od dnia 14.03.2012r. – Dz.U. z 2012r. poz.270/, zwanej dalej "P.p.s.a.". Powyższe zarządzenie stało się prawomocne wobec jego niezaskarżenia. Dnia 28.07.2011r., w terminie dla uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wniósł pismo z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi /k-15,16/, zaś w dniu 29.08.2011r. złożył ten wniosek na formularzu urzędowym PPF /k-21-23/. Po doręczeniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 września 2011r. odmawiającego przyznania prawa pomocy /k-24-26,29, 31/, skarżący wniósł sprzeciw /k-32,35/, a następnie postanowieniem z dnia 1 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie /k-38-39/. Na postanowienie Sądu z dnia 1 grudnia 2011r., o którym mowa wyżej, skarżący wniósł zażalenie /k-46-47/, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 10 lutego 2012r. z powodu nieusunięcia braków zażalenia /k-52-53/, a z kolei zażalenie na to postanowienie /k-61/ odrzucone zostało postanowieniem Sądu z dnia 20 kwietnia 2012r., również z powodu nieusunięcia braków tego zażalenia /k-66-67/. Także i to postanowienie zaskarżone zostało zażaleniem skarżącego /k-74/, którego braków skarżący nie uzupełnił, pomimo wezwania /k-76,77/. Wobec powyższego, uznając, że działanie /czy też raczej – zaniechania/ skarżącego świadczą, iż w istocie nie zmierza on do zaskarżenia wydawanych w sprawie orzeczeń i poddania ich kontroli instancyjnej, a wnosząc kolejne zażalenia, których braków nie usuwa, chce on jedynie uniemożliwić zakończenie postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, postanowieniem z dnia 11 lipca 2012r. /k-79-81/ Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Lublinie odrzucił ostatnio wymienione zażalenie z powodu jego niedopuszczalności. Jednocześnie, ponieważ wniesienie niedopuszczalnego środka zaskarżenia nie wpływa na uprawomocnienie się orzeczenia, które środkiem tym zostało "zaskarżone", wobec czego za prawomocne należało uznać postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012r., a w konsekwencji także postanowienia z dnia 10 lutego 2012r. i z dnia 1 grudnia 2011r. /to ostatnie – w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi/, pismem z dnia 17.07.2012r. wezwano skarżącego /w wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 27 czerwca 2011r./ do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie niniejszej w kwocie zł 200,00 w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi /k-81,83,84/. Wezwanie, o którym mowa, doręczone zostało skarżącemu dnia 6.08.2012r. w trybie art.73 § 1-3 P.p.s.a. /k-84/, jednak należny od skargi wpis nie został uiszczony. Postanowienie z dnia 11 lipca 2012r. nie zostało zaskarżone, zatem stało się prawomocne. Zgodnie z art.230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis /stosunkowy lub stały/, art.220 P.p.s.a. stanowi zaś, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, i że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania /§ 1/ oraz że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Uwzględniając powyższe i podkreślając, że w dacie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu pismem z dnia 17.07.2012r. /k-83/ prawomocne było zarówno zarządzenie z dnia 27 czerwca 2011r. w przedmiocie wysokości i obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, jak i postanowienie z dnia 1 grudnia 2011r. odmawiające przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od obowiązku poniesienia tej opłaty, a skarżący, prawidłowo wezwany, wpisu nie uiścił, stwierdzić należy, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art.220 § 3 P.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.