I SA/Lu 447/05

PostanowienieWSA w Lublinie2005-10-11

Skład orzekający: Irena Szarewicz - Iwaniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA), sąd powinien umorzyć postępowanie i zasądzić zwrot kosztów od organu?
Ratio decidendi
Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez Dyrektora Izby Skarbowej z instytucji autokontroli spowodowało wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, co czyni dalsze postępowanie przed sądem bezprzedmiotowym. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 PPSA, należało umorzyć postępowanie. Zgodnie z art. 201 § 1 w zw. z art. 200 PPSA, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 PPSA, skarżającemu przysługuje zwrot kosztów.
Stan faktyczny
W. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą stwierdzenia nieważności innej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA), stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji, uwzględniając tym samym zarzuty skargi. Pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów. Sąd umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów od Dyrektora Izby Skarbowej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz W. W. kwotę tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz - Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 11 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz W. W. kwotę [...] tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych . W dniu 12 września 2005r. W. W., działając przez swojego pełnomocnika radcę prawnego A. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] orzekającej o odpowiedzialności Pana W. W. z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 1996r. Spółki z o. o. A. Strona skarżąca uiściła wpis od przedmiotowej skargi w określonym ustawowo terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie uzasadniając, iż decyzją z dnia [...] działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] uwzględniając tym samym zarzuty skargi w całości. Odpis powyższej decyzji został dołączony do akt. Pismem procesowym z dnia 20 września 2005r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie i zasądzenie na podstawie art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie [...]. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może działając w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez Dyrektora Izby Skarbowej z instytucji autokontroli przewidzianej w art. 54 ( 3 w/w ustawy spowodowało, iż decyzja będąca przedmiotem skargi została wyeliminowana z obrotu prawnego i tym samym dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego i na podstawie art. 161 ( 1 pkt 3 i ( 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie umorzyć. Stosownie do art. 201 § 1 w zw. z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy skarżącemu przysługuje zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego orzekając o zwrocie stronie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasądził na jej rzecz od Dyrektora Izby Skarbowej zwrot kwoty [...] tytułem uiszczonego w sprawie wpisu. W przedłożonym do akt spisie kosztów pełnomocnik skarżącego wskazał jako podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego § 14 ust. 2 pkt 1) lit. a w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm./, zgodnie z którym wskazana przez niego kwota wynagrodzenia pełnomocnika przysługuje w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji, więc podstawę określenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika w tym przypadku powinien stanowić § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c w/w rozporządzenia. W ocenie Sądu wynagrodzenie pełnomocnika w przedmiotowej sprawie wynosi więc 240 zł plus 15 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa /art. 1ust. 1 pkt 2 lit. "a" w zw. z załącznikiem cześć V ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej –Dz. U. z 2004 r., Nr 253, poz. 2532/. Biorąc wszystko pod uwagę i działając na podstawie wskazanych powyżej przepisów należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło