I SA/Lu 453/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie zmiany rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2009 r. postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 grudnia 2019 r. skarżący T. W. został wezwany do podpisania skargi, wniesionej w jego imieniu przez pełnomocnika, przy czym skarżącego poinformowano, że pełnomocnik pomimo wezwania nie złożył pełnomocnictwa, wobec czego jego udział w postępowaniu został pominięty. Nadto w wykonaniu zarządzenia z tej samej daty skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł. W wezwaniach zamieszczone zostały pouczenia, zgodnie z którymi w razie ich niewykonania w terminie 7 dni skarga zostanie odrzucona. Oba wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 21 stycznia 2020 r. (k. 31 a.s.). We wskazanym terminie skarżący nie podpisał skargi i nie uiścił żądanej kwoty wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Tym samym brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwaniem strony skarżącej do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponadto stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie pomimo prawidłowo doręczonych wezwań skarżący nie podpisał skargi ani nie uiścił wpisu. Skarga podlegała zatem odrzuceniu, wobec czego Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.orzekł jak na wstępie postanowienia.