I SA/Lu 458/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowo - akcyjnej z siedzibą w M. Oddział w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. pełnomocnik skarżącej wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia) obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a. Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 p.p.s.a. pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek obciąża wnioskodawcę. To on zobowiązany jest wykazać, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza dla niego realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ma więc wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie, skarżąca nie próbowała nawet wykazać, uprawdopodobnić, iż podane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały. We wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, zawartym w skardze, skarżąca nie przedstawiła żadnej okoliczności przemawiającej za takim rozstrzygnięciem, skupiając się jedynie na argumentacji co do niezgodności z prawem decyzji wymiarowej. Nie przedstawiła żadnej dokumentacji obrazującej aktualną sytuację Spółki pozwalającą na jej ocenę w kontekście zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać skarżącej należy, że w postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.