I SA/Lu 461/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie: WSA Wojciech Kręcisz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant: Asystent sędziego Anna Strzelec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: marzec, kwiecień, czerwiec - grudzień 2003 r. postanawia - zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 817/07 postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. Decyzją z dnia 27 maja 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia 25 stycznia 2008 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. M. P. wystąpił ze skargą na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wnosił o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, bądź o stwierdzenie ich nieważności. W piśmie procesowym z dnia 16 października 2009 r., pełnomocnik skarżącego wnosił ponadto o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie na zgodny wniosek stron, a w przypadku jego braku z urzędu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. –dalej "ppsa") z uwagi na toczące się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie I FSK 792/07, którego wynik nie pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. W świetle powyższego Sąd zważył, co następuje: Z przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ppsa wynika, iż sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jedną z podstaw prawnych skarżonego rozstrzygnięcia jest § 6 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27, poz. 269 ze zm.). Zgodność z konstytucją unormowania zawartego m.in. w tym przepisie oraz zastosowanej w nim konstrukcji odesłania do § 5 tego rozporządzenia wzbudzała szereg wątpliwości, zwłaszcza co do zgodności takiego unormowania z art. 2, art. 84, art. 217 Konstytucji RP. Wątpliwości powyższe doprowadziły do zwrócenia się przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 817/07 z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego: 1) czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27, poz. 269ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ? 2) czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 221, poz. 2196 ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? 3) czy przepis § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 3 ust. 3 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą P 94/08. Zważyć przy tym należy, że zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, musi być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym, zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., w sprawie sygn. akt I FSK 845/05). Według Sądu okoliczności stanu sprawy, w konfrontacji z przywołanymi przepisami świadczą o wystąpieniu zagadnienia wstępnego, w rozumieniu przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ppsa i uzasadniają, zdaniem składu orzekającego, potrzebę zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny pytanie prawne w sprawie I FSK 817/07. Wobec powyższego, Sąd na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.