I SA/Lu 464/04

Dnia 4 lipca 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: I. przyznać radcy prawnemu P. C. kwotę [...]tytułem wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu; II. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Dnia 19 czerwca 2008 roku radca prawny P. C.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo zawierające żądanie zasądzenia na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej w niniejszej sprawie skarżącemu J. G. w kwocie zł [...] oraz zwrotu wydatków w kwocie zł [...]. W uzasadnieniu podał, iż został wyznaczony do świadczenia skarżącemu pomocy prawnej w ramach prawa pomocy, w związku z czym reprezentował go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Oświadczył, że opłaty za reprezentowanie skarżącego nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wskazał, że wnioskowana kwota wynika z § 14 ust.2 pkt 1 lit.c/ oraz § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa koszów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz.1349 ze zm./, zwanego dalej "rozporządzeniem", i składa się na nią wynagrodzenie za pomoc prawną [...] powiększone o podatek od towarów i usług [...] oraz wydatki – opłaty za 4 przesyłki polecone /po zł [...] każda/, zawierające pisma skierowane do skarżącego i do Sądu, których kserokopie wraz z kserokopiami dowodów nadania załączono do wniosku. Wyjaśnił, że termin złożenia wniosku wynika z tego, iż o stanie sprawy pełnomocnik skarżącego nie był informowany od dnia 24 kwietnia 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: I. Z akt sprawy niniejszej wynika, że postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a następnie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2004 roku odrzucił skargę kasacyjną wniesioną na to postanowienie przez skarżącego, zaś postanowieniem z dnia 11 lipca 2005 roku odrzucił także zażalenie wniesione przez skarżącego na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W dniu 26 lipca 2005 roku skarżący wniósł kolejne pismo, nazwane zażaleniem /k-127-129v akt sprawy/. Ponadto z akt sprawy wynika, iż w konsekwencji rozpoznania wniosku z dnia 26 lipca 2005 roku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 3 lutego 2006 roku, sygn.akt II FZ 810/05, Naczelny Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, zaś pismem z dnia 6 marca 2006 roku Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła do świadczenia skarżącemu pomocy prawnej radcę prawnego P.C.. Pełnomocnictwo udzielone wyznaczonemu radcy prawnemu złożone zostało do akt sprawy w dniu 30 marca 2006 roku. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2006 roku, doręczonym pełnomocnikowi skarżącego dnia 6 kwietnia 2006 roku, wezwany on został do usunięcia braku pisma skarżącego z dnia 26 lipca 2005 roku, o którym mowa wyżej. W odpowiedzi na to wezwanie udzielił on informacji, że przedmiotowe pismo jest zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 11 lipca 2005 roku o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 7 grudnia 2004 roku /k-194 akt sprawy/. Ponadto, na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącego udzielił także innych wyjaśnień co do tego pisma /k-198 akt sprawy/. Innych czynności w postępowaniu w sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącego nie podejmował. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006 roku, sygn.akt II FZ 377/06, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie z dnia 26 lipca 2005 roku na postanowienie z dnia 11 lipca 2005 roku o odrzuceniu zażalenia. II. Zgodnie z art.250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ radca prawny wyznaczony do świadczenia pomocy prawnej stronie, której przyznano prawo pomocy, otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady, o których mowa w tym przepisie, określają przepisy rozporządzenia, w tym jego § 15, który stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego, oraz § 14 /zawarty w rozdziale 4/, zgodnie z którego ust.2 w postępowaniu administracyjnym stawki minimalne wynoszą: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. III. Jak wskazano wyżej, pełnomocnik skarżącego w sprawie niniejszej ustanowiony został na etapie postępowania zażaleniowego /dotyczącego zażalenia z dnia 26 lipca 2005 roku na postanowienie z dnia 11 lipca 2005 roku/ i jego czynności podejmowane były wyłącznie w tym postępowaniu. Stosownie zatem do § 14 ust.2 pkt 2 lit.d/ rozporządzenia należne mu wynagrodzenie wynosi zł [...] przy czym podlega powiększeniu o podatek od towarów i usług w kwocie zł [...] /§ 2 ust.3 rozporządzenia/. Pełnomocnik skarżącego nie świadczył pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji, stąd żądanie przyznania mu wynagrodzenia na podstawie § 14 ust.2 pkt 1 lit.c/ rozporządzenia nie może być uwzględnione. IV. Nie ma również podstaw do przyznania pełnomocnikowi skarżącego, obok wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej, zwrotu wydatków poniesionych na przesłanie sądowi pism procesowych lub na przesłanie korespondencji mocodawcy. Stosownie do art.39 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnictwo ogólne, a takie pełnomocnictwa złożone zostały w niniejszej sprawie, obejmuje, między innymi, umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Oznacza to, iż w ramach udzielonego mu pełnomocnictwa radca prawny jest uprawniony, a jednocześnie zobowiązany do dokonywania w imieniu strony wszelkich czynności procesowych stosownie do stanu sprawy, w tym sporządzania i składania pism procesowych obejmujących wnioski i oświadczenia. Skoro wnoszenie przez radcę prawnego pism procesowych w imieniu strony dokonywane jest w ramach pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy, to wynagrodzenie, które należne mu jest za prowadzenie tej sprawy, pokrywa również koszty związane z tymi czynnościami, w tym opłaty za przesyłki pocztowe zawierające te pisma. Nie można więc przyjąć, że koszty wnoszenia pism procesowych są odrębnymi wydatkami radcy prawnego, podlegającymi zwrotowi niezależnie od przyznanego mu wynagrodzenia. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.