I SA/Lu 464/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki - oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] [...] , wydanym na podstawie art. 233 § pkt 1 Ordynacji podatkowej po rozpatrzeniu zażalenia J. Z. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] nr [...]o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w jego wcześniejszym postanowieniu z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, że postanowieniem z dnia [...] nr [...] Burmistrz Miasta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia wobec J. Z. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że podatnik "Pomimo wezwania i wyjaśnienia nie złożył informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych niezgodną z przepisami ustawy". W postanowieniu z dnia [...], nr [...] organ I instancji sprostował z urzędu omyłkę w wyżej opisanym postanowieniu w ten sposób, że w miejsce "niezgodną z przepisami ustawy" wpisał "zgodną z przepisami ustawy". W złożonym zażaleniu J. Z. wniósł o uchylenie postanowienia Burmistrza Miasta z dnia [...] , gdyż w jego ocenie organ I instancji nie uzasadnił dokonanego sprostowania. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wadliwości decyzji mogą mieć różny charakter i stosownie do ich wpływu na treść decyzji mogą mieć charakter istotny lub nieistotny. Wadliwości istotne są usuwane poprzez uchylenie decyzji lub też stwierdzenie jej nieważności. Natomiast wady nieistotne, niemające wpływu na byt prawny decyzji, sprowadzające się do omyłek, błędów pisarskich czy maszynowych usuwane są w trybie rektyfikacji decyzji. Tryb ten obejmuje uzupełnienie decyzji, jej sprostowanie, bądź też wykładnię jej treści. W myśl z art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Postanowienie, o którym mowa w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, prowadzi do wyeliminowania z decyzji i postanowień najdrobniejszych błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji czy postanowieniu. Przez błąd rachunkowy należy rozumieć błąd wynikający z niewłaściwego wykonania działań arytmetycznych, a w szczególności błędne dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie. Za oczywistą omyłkę uznaje się przeoczenie jakiegoś słowa, niewłaściwy dobór słów i błędy w pisowni. Zdaniem Kolegium, zawarty w uzasadnieniu postanowienia Burmistrza Miasta z dnia [...], zwrot "nie złożył informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych niezgodną z przepisami ustawy" jest oczywistą omyłką w rozumieniu powołanego przepisu, która nie miała wpływu na rozstrzygnięcie dokonane tym postanowieniem. Obowiązek złożenia przez osoby fizyczne informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych wynika z art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.). Informacja ta musi być sporządzona na formularzu według wzoru ustalonego przez radę gminy. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że złożył prawidłową deklarację na formularzu według wzoru ustalonego przez radę gminy, a zatem stwierdzenie w postanowieniu, że "pomimo wezwania i wyjaśnienia nie złożył informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych niezgodnej z przepisami ustawy" było właściwe i nie wymagało sprostowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej prawa nie narusza. W myśl art. 215 § 1 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy uprawniony jest do prostowania z urzędu lub na wniosek strony błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniach wydanych przez ten organ. Jako, że ustawodawca, wskazując na możliwość prostowania błędów pisarskich i rachunkowych czy też oczywistych omyłek, nie podał ustawowej definicji tych pojęć, podczas stosowania tego przepisu, należy mieć na uwadze potoczne znaczenie tych pojęć. Zastosowanie trybu sprostowania oczywistej omyłki nie może natomiast prowadzić do zmiany treści postanowienia. Wskazuje to wyraźnie, że w tym trybie można naprawić jedynie zwykłe przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym i niewpływające na treść oraz znaczenie prostowanego orzeczenia. Oczywistość omyłki może wynikać z treści postanowienia lub akt sprawy. W niniejszej sprawie organ dokonał sprostowania postanowienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie podatku od nieruchomości wpisując w zdaniu: "Pomimo wezwania i wyjaśnienia nie złożył informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych niezgodną z przepisami ustawy" w miejsce "niezgodną z przepisami ustawy" – "zgodną z przepisami ustawy". Powyższe sprostowanie zgodne jest z powołanymi wcześniej przepisami. Dokonana przez organ zmiana w treści postanowienia mieści się w zakresie prostowania oczywistej omyłki, bowiem powodem wszczęcia postępowania podatkowego nie było nie złożenie niezgodnej z przepisami ustawy informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych (takie działanie jest właściwie, zgodne z przepisami wręcz pożądane), a z samej treści postanowienia i z akt sprawy wynika, że powodem wszczęcia postępowania było właśnie zakwestionowanie złożonej przez skarżącego deklaracji. Słusznie zatem zareagował organ zauważając zastosowanie niewłaściwego słowa w postanowieniu o wszczęciu postępowania i usunął tą pomyłkę w prawem przewidzianej formie. Zgodzić się również należy z organem odwoławczym, że powyższa czynność nie miała wpływu na rozstrzygnięcie dokonane postanowieniem z dnia [...] nr [...] . Nie stwierdzając zatem w rozpoznawanej sprawie naruszenia prawa ani materialnego, ani formalnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).