I SA/Lu 467/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskiem zawartym w skardze B. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...], którą orzeczono o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika z tytułu niepobranego podatku od spadków i darowizn. Skarżący nie zawarł jednak żadnych argumentów na okoliczność przedstawionego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej w kontekście powołanego wyżej przepisu podkreślić należy, że zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, że przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zaskarżonego aktu nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 p.p.s.a., a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. I FZ 101/12 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04– Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie skarżący we wniosku nie uprawdopodobnił istnienia w sprawie niniejszej żadnej ze wskazanych w powołanym na wstępie przepisie przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, co skutkować musi odmową jej wstrzymania. Dodatkowo należy wyjaśnić, że decyzja, której rozpatrywany wniosek dotyczy, została wydana w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika za niepobranie należnego podatku od spadków i darowizn co oznacza, że rodzi ono po stronie skarżącego zobowiązanie o charakterze pieniężnym. Taki charakter zobowiązania powoduje natomiast, że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2014 r. I FZ 415/1428, czy postanowienie z dnia 12 grudnia 2014 r. I OZ 1145/14 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.