I SA/Lu 469/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenie wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę wniesioną przez P. Ś., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], z uwagi na jej nieopłacenie mimo prawidłowego doręczenia wezwania w tym przedmiocie. Dnia 9 sierpnia 2010 r. do tutejszego sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu P. Ś. wskazał, iż wpis nie został uiszczony z powodu braku wiedzy na temat wezwania do jego uiszczenia. Było to spowodowane faktem przebywania w służbowej podróży zagranicznej w okresie, w którym wezwanie z sądu zostało złożone w placówce pocztowej. Podróż służbową wnioskodawca rozpoczął 8 czerwca 2010 r., a zakończył 17 czerwca 2010 r. Natomiast w okresie od dnia 17 do 25 czerwca 2010 r. skarżący był chory, co uniemożliwiło mu podejmowanie jakichkolwiek czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z uzasadnienie wniosku skarżącego wynika, iż uchybił on terminowi z powodu przebywania w podróży służbowej i niedyspozycji zdrowotnej, która zakończyła się z dniem 25 czerwca 2010 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, co następuje. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi został skutecznie doręczony skarżącemu w sposób określony w art. 73 ppsa w dniu 21 czerwca 2010 r. (k. 22). Natomiast data 15 czerwca 2010 r., o której we wniosku wspomina skarżący, to data pozostawienia powtórnego zawiadomienia, a nie data, od której powinien być liczony termin 7 dniowy do uiszczenia wpisu. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu (7 dni) upływał z dniem 28 czerwca 2010 r. W konsekwencji skarżący miał do dyspozycji 3 pełne (26, 27 i 28 czerwca) dni na zapoznanie się z korespondencją z sądu i uiszczenie stosownego wpisu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Należy przy tej ocenie stosować obiektywne normy staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie sądu w sprawie wina zachodzi po stronie P. Ś. w niedokonaniu omawianej czynności procesowej co powoduje, iż wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle powyższych rozważań, na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak na wstępie.