I SA/Lu 472/11

Lublin, dnia 9 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15 czerwca 2011 r. złożonym wraz ze skargą na decyzję z dnia [...] nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r. pełnomocnik A.D. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej w pierwszej kolejności przedstawił zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji, która w jego ocenie została wydana z naruszeniem prawa, polegającym na jego błędnej analizie i wykładni. W dalszej części wniosku posługując się ogólnikowymi sformułowaniami wskazał, że w obecnej sytuacji, wyegzekwowanie od skarżącej kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji "jest niemożliwe i narazi ją na utratę środków do życia i pozbawi możliwości egzystencji". Podniósł, że skutki egzekucji kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy jej zwrot może nie pozwolić na przywrócenie stanu sprzed jej rozpoczęcia. Argumentował, że egzekucja pozbawi podatniczkę płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących niezbędnych wydatków związanych z normalną egzystencją jej i jej rodziny. Dodał, że realizacja zaskarżonych decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa na skutek uchybień, jakich dopuściły się organy wydając decyzję podatkową, której wstrzymania dotyczy wniosek. Podkreślił, że instytucja ochrony tymczasowej ma na celu ochronę interesów strony postępowania przed negatywnymi, trudnymi do odwrócenia skutkami wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, ze zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Rozpatrując wniosek w sprawie niniejszej wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił w sposób umożliwiający Sądowi stwierdzenie istnienia w sprawie wskazanych wyżej ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano bowiem jedynie w niezwykle ogólny sposób na trudną sytuację finansową skarżącej i jej rodziny, nie podając jednocześnie żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Odnosząc się do zawartej we wniosku argumentacji dotyczącej wszczęcia wobec skarżącej egzekucji administracyjnej, wskazać należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 1134/11 LEX nr 795341). Podkreślić należy, że brak przesłanki "nieodwracalnego skutku" wynika również z faktu, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja wydana w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego, mającego charakter pieniężny, co powoduje że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodać również należy, że bez wpływu na ocenę zasadności wniosku pozostaje zawarta w nim argumentacja sprowadzająca się w istocie do przedstawienia merytorycznych zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji, gdyż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.