I SA/Lu 475/17
PostanowienieWSA w Lublinie2017-11-09
Skład orzekający: Halina Chitrosz-Roicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu niezłożenia go na urzędowym formularzu, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu niezłożenia go na urzędowym formularzu, mimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych (w tym poprzez fikcję doręczenia), jest zgodne z prawem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu, a jego brak lub nieuzupełnienie w terminie skutkuje pozostawieniem go bez rozpoznania.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Została wezwana do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Wezwanie zostało jej prawidłowo doręczone w sposób zastępczy (fikcja doręczenia) z powodu niepodjęcia przesyłki. Strona nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Strona złożyła sprzeciw od tego zarządzenia, który został utrzymany w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu F. H. "S." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. od zarządzenia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie z dnia 14 września 2017 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi F. H. "S." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. p o s t a n a w i a: - utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
W odpowiedzi na wezwanie do wpisu F. H. "S." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. pismem z dnia 27 lipca 2017 r. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w całości.
Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wezwaniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. zobowiązano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku poprzez wypełnienie, podpisanie i odesłanie załączonego do wezwania formularza, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była dwukrotnie z powodu nieobecności adresata: po raz pierwszy w dniu 8 sierpnia 2017 r., po raz drugi w dniu 17 sierpnia 2017 r., a następnie w dniu 25 sierpnia 2017 r. została zwrócona nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". W zakreślonym terminie strona skarżąca formularza wniosku nie złożyła.
W związku z niezłożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem z 14 września 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek strony bez rozpoznania.
W przewidzianym prawem terminie strona złożyła sprzeciw od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia, w którym wniosła o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W ocenie Sądu sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, a w konsekwencji postanowienie referendarza sądowego należy utrzymać w mocy.
Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 252 § 2 P.p.s.a. - wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
Z powyższego jednoznacznie wynika, że warunkiem koniecznym do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu.
W związku ze stwierdzeniem, że strona skarżąca warunku tego nie spełniła została wezwana do usunięcia powyższego braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone stronie w sposób zastępczy (fikcja prawna doręczenia) w dniu 22 sierpnia 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku nie została ona przez stronę skarżącą odebrana. Doręczenie przesyłki (wezwania) uznaje się zatem za dokonane z dniem 22 sierpnia 2017 r.
W konsekwencji zakreślony w wezwaniu termin do złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie z dniem 29 sierpnia 2017 r.
Tym samym mając na uwadze, treść art. 257 P.p.s.a. prawidłowo referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 14 września 2017 r. pozostawił wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, co z kolei obligowało Sąd działający na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. do utrzymania w mocy tego zarządzenia.
Na zakończenie dodać jeszcze należy, że mimo otrzymania zarządzenia referendarza sądowego z 14 września 2017 r., w którym precyzyjnie wskazano przyczynę braku merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca do dnia dzisiejszego nie złożyła tego wniosku w przewidzianej prawem formie tj. na urzędowym formularzu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło