I SA/Lu 477/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. We wniosku tym podniosła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni 75 m2 i utrzymuje się z działalności gospodarczej przynoszącej roczny przychód w kwocie 17.610,00 złotych oraz uprawy gospodarstwa rolnego przynoszącego roczny dochód w kwocie 9.766,00 złotych. Koszty uzyskania przychodu wynoszą zaś rocznie 22.359,00 złotych. Dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi zatem rocznie 5.017,00 złotych, co daje miesięcznie kwotę 418,00 złotych. Referendarz sądowy rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc takie o które ubiega się skarżąca jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o czym stanowi art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w takim zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza sądowego okoliczności wskazane przez skarżącą pozwalają stwierdzić, iż spełnione zostały określone w powołanym przepisie przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Sytuacja materialna i rodzinną skarżącej (niski realny dochód rodziny, brak oszczędności, a także majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania), uprawnia bowiem do uznania, że spełnione zostały warunki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uiszczenie bowiem kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny. Uwzględnienia wymagał również fakt, że z inicjatywy skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym toczy się kilkadziesiąt innych postępowań w których również zobowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych. Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.