I SA/Lu 479/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Asystent sędziego Karolina Orłowska, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy III SA/Lu 192/10. Zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. K., Dyrektor Izby Celnej uchylił w części dotyczącej rozstrzygnięcia decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2009r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu importu oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu importu w kwocie zł 4028,00, w pozostałej zaś części decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Z treści powyższej decyzji wynika, iż jej rozstrzygnięcie jest konsekwencją wydania przez Dyrektora Izby Celnej decyzji nr [...], w przedmiocie ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu i określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu. Powołana decyzja ostateczna organu celnego nr [...] została przez stronę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 23 września 2010r. w sprawie III SA/Lu 192/10 skargę oddalił. Wyrok, o którym mowa, nie jest prawomocny, bowiem skarżący wniósł skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana. Zgodnie z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z art.10 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 29, poz.257 ze zm./, powołanym w podstawie prawnej zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Należne cło jest przy tym określane stosownie do przepisów prawa celnego /za wyjątkiem przypadku, gdy zgodnie z przepisami celnymi powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, co w aktualnym stanie sprawy niniejszej nie ma znaczenia; por.: art.22 ust.2 powołanej ustawy/. W świetle powyższego nie może ulegać wątpliwości, iż rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej uzależnione jest od rozstrzygnięcia w sprawie III SA/Lu 192/10, gdy w sprawie tej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja określająca należne cło z tytułu importu towaru, a wynikająca z tej decyzji kwota cła oraz leżące u podstaw jej określenia ustalenie wartości celnej towaru uwzględnione zostały w podstawie opodatkowania tego towaru podatkiem akcyzowym w decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej. Przy tym, jakkolwiek decyzja wydana w postępowaniu celnym jest decyzją ostateczną, to – mając na uwadze zasadę praworządności /art.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej/ w kontekście faktu, iż decyzja ta została poddana kontroli legalności sprawowanej przez sądy administracyjne – należy uznać, że podobna kontrola decyzji podatkowej, u postaw której legły ustalenia wynikające z tej decyzji celnej, winna uwzględniać ocenę co do jej zgodności z prawem wyrażoną w prawomocnym wyroku sądu. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.