I SA/Lu 486/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarga A. G. datowana na dzień 26 lipca 2008 r., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] (doręczone stronie 1 lipca 2008 r.) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, została nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 31 lipca 2008 r. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 4 sierpnia 2008 r. (datownik wpływu). Dzień 31 lipca 2008 r. był dla skarżącego ostatnim dniem terminu przysługującym mu do wniesienia skargi zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "ppsa"). W tym dniu została ona nadana bezpośrednio do Sądu z naruszeniem regulacji zawartej w art. 54 § 1 ppsa, Nadanie jej do organu nie wcześniej niż w dniu 31 lipca 2008 r. skutkować musiało uznaniem jej za wniesioną po terminie. W dniu 4 sierpnia 2008 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu A. G. wskazał, że przez pomyłkę wysłał skargę bezpośrednio do Sądu. Do wniosku dołączył potwierdzenie nadania przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ( 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie /art. 87 ( 1 i 4 ppsa/. Ponadto zgodnie z art. 87 ( 2 ppsa w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu - por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z dnia 8 grudnia 1999 r., I Sa/Lu 1246/98, LEX nr 40367, z dnia 13 sierpnia 1999 r., III SA 7432/98, LEX nr 39470, czy postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/99, LEX nr 50679. Poglądy judykatury zgodne są co do tego, iż do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika, obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma itp. Uprawdopodobnienie tych okoliczności należy jednak zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż wskazana we wniosku argumentacja, w ocenie Sądu, nie może zasługiwać na uwzględnienie. Strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie zaskarżenia postanowienia organu odwoławczego, zatem nie zastosowanie się do tego trybu było wynikiem niedostatecznej dbałości o zachowanie terminów a nie wynikiem zaistnienia jakichkolwiek nadzwyczajnych, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 86 ( 1 ppsa - należało orzec jak w sentencji.