I SA/Lu 486/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności – w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał "A" prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych Postanowieniem z dnia 30 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Wraz ze skargą kasacyjną od powyższego postanowienia strona złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, datowany na dzień 18 maja 2012 r. (data wpływu do Sądu 22 maja 2012 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Treść wydanego wówczas rozstrzygnięcia odpowiadała żądaniu strony. Skoro zwolniono skarżący Klub od ponoszenia kosztów, to postanowieniem tym objęte jest zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, co z kolei oznacza brak obowiązku uiszczenia przez stronę skarżącą wpisu od skargi kasacyjnej Jeżeli strona, pomimo braku obowiązku uiszczenia kosztów sądowych składa w tym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasadnym jest umorzenie takiego postępowania, gdyż stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) jest ono bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt I OZ 74/08 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ww. ustawy.