I SA/Lu 488/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. - w zakresie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 grudnia 2008 r. sygn. I SA/Lu 488/08 p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r., orzekając o niewykonalności decyzji i kosztach postępowania. Uzasadnienie wyroku zostało doręczone B.M. w dniu 28 stycznia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.-48) Dnia 27 maja 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie została wniesiona skarga kasacyjna od powołanego wyżej wyroku, wniesiona przez skarżącego osobiście, który - zgodnie z jego oświadczeniem – jest radcą prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art.177 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm. ) stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, odpis wyroku z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 28 stycznia 2009r. Trzydziestodniowy termin przysługujący stronie do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 27 lutego 2009 r., zatem skargę kasacyjną wniesioną w dniu 27 maja 2009 r., należy uznać jako wniesioną po upływie prawem przewidzianego terminu. O przywrócenie terminu strona nie wnosiła. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn, należało orzec jak w sentencji postanowienia.