I SA/Lu 494/10

Lublin, dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe Towarzystwa A. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące maj i listopad 2005 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 12 maja 2010 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania został uzasadniony bardzo ogólnikowo dotkliwymi konsekwencjami finansowymi spowodowanymi wydaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, że z takimi konsekwencjami się nie liczył z uwagi na to, że z Towarzystwem A. nie współpracuje już od 5 lat. Dodał, że jego zarobki nie wystarczają na uiszczenie kwot objętych zaskarżoną decyzją bez uszczerbku, dla utrzymania siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie skarżący wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił w sposób umożliwiający Sadowi ocenę istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, wskazując jedynie złą (katastrofalną) sytuację finansową rodziny spowodowaną koniecznością uiszczania przez skarżącego kwot objętych zaskarżoną decyzją. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.