I SA/Lu 496/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia E. Oworuszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym 2. zwrócić skarżącej połowę uiszczonego wpisu w kwocie [...] – płatną w kasie sądu. W dniu 21 sierpnia 2003 r. N. I. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z up. Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia opłaty skarbowej od zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony niepełnoletniej córki A. I.. Pismem z dnia 30 grudnia 2003 r., strona skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania. Co do zasady, zgodnie z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, dlatego też cofnięcie skargi jest prawnie skuteczne. Z tych też względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art.232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002 r., Nr 153, poz.1271 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.